1e Stadsdichter Hengelo

Nieuwe stadsdichter - nieuwe blog

2010-05-26T14:48:00.001+02:00

De nieuwe stadsdichter Reinier de Rooie heeft zijn taak met liefde aanvaard.
Om de blog van de eerste stadsdichter niet te verstoren heeft hij een nieuwe blog aangemaakt. Kijk bij: http://hengelostadsdichter.web-log.nl/blog/

Reinier, veel plezier en succes gewenst!

Driek van Wissen overleden

2010-05-21T13:58:00.000+02:00

Waar de verkiezing van de nieuwe Hengelose stadsdichter nog nagalmt wordt de stemming gedrukt door het droevige bericht dat de Groninger dichter Driek van Wissen afgelopen nacht in Istanbul aan de gevolgen van een hersenbloeding is overleden.
We laten ons troosten door de lichtheid in zijn versen.

Nieuwe stadsdichter

2010-05-20T22:26:00.001+02:00

Sta even stil bij Hengelo.
Zo luidde de opdracht aan de kandidaten voor het stadsdichterschap.
Van de zes inzendingen werden er drie genomineerd: Hettie Franken, Martijn ter Braak en Reinier de Rooie(pseudoniem voor: Reinier Tammel).
Deze drie genomineerden hebben alle drie een grote eigenheid en kwaliteit.
Vanavond in de bieb nam Fred van de Ven afscheid als stadsdichter en bracht voor de nieuwe stadsdichter een passend cadeau mee: een scherp gesneden pen en een potje azijn en een potje siroop. Hengelo kan op haar hoede zijn!
De drie genomineerden droegen elk een tweetal van hun gedichten voor.
Na muzikale intermezzi door J.W.Roy met sfeervolle liederen werd de keuze van de jury door wethouder Mariska ten Heuw bekend gemaakt. De komende twee jaar is de stadsdichter van Hengelo Reinier de Rooie.
Voor het volledige juryrapport zie Bibliotheek Hengelo
Reinier zal van nu af deze blog van nieuws voorzien.

Boek Hengelo, o hoe...

2010-05-20T22:12:00.001+02:00

Bij het afscheid van de eerste stadsdichter Fred van de Ven kreeg hij de eerste uitgave van uitgeverij Kroost, de bundel "Hengelo, o hoe...". Een selectie uit zijn gedichten van de afgelopen twee jaar.
Het eerste boek van Kroost is nu te koop bij de boekhandel, VVV/ANWB en Historisch Museum Hengelo of te bestellen via http://www.uitgeverijkroost.nl/boeken/hengelo-o-hoe/

Ballade van de Afzwaaier

2010-05-20T21:20:00.000+02:00

Vanavond is de verkiezingsavond van de nieuwe stadsdichter van Hengelo.
De zwanenzang van de eerste stadsdichter is:

Ballade van de Afzwaaier

‘Oh, wijsheid die in Hengelo is,
gun mij de eer en eerste termijn
en ik laat u weten hoe het is
Uw stadsdichter te zijn.’
Zo schreef ik ruim twee jaar gelee,
toog met het kluitje naar het riet
en speurde daar twee jaar gedwee,
maar de wijsheid vond ik er niet.

Als eerste Stadsdichter zocht ik
een nest waar ik mijn ei kwijt kon.
Mijn angst: hoort men de leeuwerik
of ziet men een koekoek in de zon?
De burgerzaal was haast te klein
na het zingen van mijn eerste lied.
Aan tips wel dertien in ’n dozijn
maar grote wijsheid bracht het niet.

Ik vond een steun en toeverlaat
bij toen nog Beursplein in de Bieb
en ook bij ’t Gemeentelijk apparaat
dat vaak voor mij een podium schiep.
Men wees de weg naar markt en plein,
naar lage en naar hoge Piet,
naar internet en boemeltrein.
De weg naar wijsheid wist men niet.

Een ochtendblad, lokaal bekend,
bood ruimte voor acht regels aan.
Wou wel op mij ‘n abonnement
als ik met hen in zee zou gaan.
Een weekblad deed eenzelfde bod
met foto zelfs, die men zelf schiet.
mits ik mijn vers tot zes beknot.
Nee, wijsheid boden beiden niet.

Bij hun honderdtiende jaarfestijn
bood ik kleindiersportfokkers veel pret.
Ik had wel oren naar ‘n konijn
maar kreeg een diepvries vleespakket.
Ik kreeg applaus bij Hengelo-O-Hoort-
Op-De-Markt van wel honderd man.
De deegsliert voerde ‘t hoogste woord
met hasj en wijsheid in de kan.

Ik vroeg het Sint Antonius
maar kreeg als antwoord niets dan proat
van lui van meer dan vijftig-plus
bij ‘De Jeugd’ in de Anthoniusstroat
Ach, met de jeugd zit het wel snor.
Die geeft straks Hengelo haar kracht.
Kijk maar naar onze Junior
en zie; zij heeft wijsheid in pacht.

Oh, dichters, wie dit ambt begeert
en vreugde vindt in vers en lied,
weet dat je veel van Hengelo leert,
maar echte wijsheid brengt het niet.

Borne vol kunst

2010-05-18T23:42:00.005+02:00

Vanavond Poëzie in de Bieb - Borne vol kunst

Oud Bornenaar Ellen Deckwitz trad op.
Slampioen van Nederland en winnares van de Meander Dichtersprijs 2009.

En verder: Miriam Janssen, in Borne bekend van de TalenTuin en haar schrijfcursussen,
Gert Toirkens, die kortgeleden de stadsdichter van Oldenzaal is geworden, het duo Jaap Besteman en Willem van Dooren en Fred van de Ven, nog enkele dagen stadsdichter van Hengelo.
Het was een mooie plek om een paar Hengelo-gedichten te doen die nog niet elders waren te horen:

Van Gieterij tot ROC

Wie niet leren kon of wou
kwam terecht in dit gebouw
met roetbeslagen ruiten.
Stof en stank en vuur en vlam
belegden hier hun boterham
en hielpen hen aan duiten.

Lof; voor wie zich staande hield,
ook voor wiens welzijn werd vernield,
wie niet bestand was tegen
vloeibaar staal, zo duivels heet
dat, waar die gore duivel scheet
de hel gloort in vonkenregen.

Toen niemand meer producten wou
uit deze helse heksenbrouw
toen doofden hier de vuren.
En wie op straat stond zag nog as
achter het zwart gebarsten glas
en door kapotte muren.

Maar als een andere ooievaar
verhief een Feniks zich aldaar
op betonnen storkse stelten,
om wat van vroeger overschoot
met wat modern vernuft hem bood
voor altijd te versmelten.

Zo draagt hij als een warme jas
zijn vleugels, elk bekleed met glas,
om geen warmte te vermorsen.
Met zeven vingers aan één vlerk
en met de andere zo sterk
dat ie ‘t Twentse Ros kan torsen.

Het is geen staal meer dat hier vloeit.
Met kennis wordt er nu gestoeid
en vele vaardigheden.
En een briljante toekomst gloort
voor wie ‘n diploma heeft gescoord
met respect voor het verleden.

Lambertuskermis Hengelo

Bij ons in huis stond bovenin de kast een blikken bus.
Wie losse centen, dubbeltjes of stuivers over had
die wierp ze in die hoge bus, zo groeide onze schat.
Voor ‘Sint Lambertus’ werd gespaard. Ons kermispotje dus!

Soms ging ik met zo’n dubbeltje of stuiver aan de haal.
Bij ’t Liepke kocht ik daar dan salmiak of duimdrop voor.
Hoe onschuldig ik ook keek… Annie had mij wel door.
Zij wist: ik nam een voorschot op ons kermiskapitaal.

Naar half september keek ik uit en sprong dan op de fiets
benieuwd naar wat de kermis ons dat jaar te bieden had.
Een schiettent, ‘swingmill’, spookhuis, kwam daar ook een reuzenrad?
Botswagentjes en snoepgoed, voor ieders wil wel iets.

Het blik werd uit de kast gehaald, op tafel omgekeerd,
het geld geteld, gelijk verdeeld, met zakgeld aangevuld,
het haar gekamd, de mooiste kleren aan vol ongeduld
en dan werd er geswingd, gedraaid, geschoten en verteerd.

Nu ben ik ouder,
en kijk er anders tegenaan.
Die drukte en die herrie
kunnen mij niet meer vermaken.

Wel plezier beleef ik
aan de blije snoeten
van kinderen die ik sponsor
bij hun kermisgang.

Ik mis het blik.
Ik mis die blik
van Annie van ’t Liepke.

World Fair Trade Day 2

2010-05-08T14:08:00.001+02:00

World Fair Trade Day

Wie de Wereldwinkel kent
en haar assortiment.
Wie van Hivos heeft gehoord.
Wie snoept van Tony’s chocola
en koffie van Max Havelaar
als een nieuwe ochtend gloort,
die weet wat komen zal:
een hele grote knal!

Niet langer uitpersen en stelen.
Weg die mentaliteit
die we kennen van de VOC.
Nee, we moeten eerlijk delen
het is nu de hoogste tijd
voor de World Fair Trade Day.

Wie graag kinderkleertjes haalt
maar van kinderarbeid baalt.
Wie een kind een goede scholing gunt.
Wie van ver producten haalt
en de producent betaalt
met eerlijk klinkende munt,
die vindt wat volgt niet eng:
een wereldwijd Big Bang!

Niet langer uitpersen en stelen.
Weg die mentaliteit
die we kennen van de VOC.
Nee, we moeten eerlijk delen
het is nu de hoogste tijd
voor de World Fair Trade Day.

World Fair Trade Day

2010-05-05T22:02:00.005+02:00

Zaterdag viert de Wereldwinkel in de Drienerstraat de World Fair Trade Day.
Zij bieden van 9.30 tot 17.00 uur een feestelijk programma met muziek, dans, films, gratis koffie/thee/fris/lekkers en leuke aanbiedingen en verder o.m. van 11.50-12.00 uur de stadsdichter die een gedicht voor draagt over het thema 'Een wereld van Cultuur'

Tentoonstelling Atelier Artistiek

2010-05-04T16:47:00.004+02:00

Donderdag 6 mei wordt om 19.00 uur in de Stadhuishal de tentoonstelling Atelier Artistiek & Co geopend. Kunstenaars van A.A. reageren op kunstenaars uit Hengelo en omgeving v.v. Deze bijzondere tentoonstelling is te zien tot 16 mei. De stadsdichter maakte een gedicht bij dit schilderij van Thomas (F.C.Twentefan):

Thomas Kampioen

’s Morgens om negen uur
stopt bij het Atelier
de bus die
Thomas naar zijn doek brengt

Goa stoan…

Heel Twente loopt te hoop
het stadion kolkt en blinkt
terwijl duizenden buiten
wachten tot binnen de bom barst

In de pauze vindt op het veldje
tussen de Cronjéstraat en de Wetstraat
de ontknoping plaats
Thomas schiet…

Goal!!…

Uit vele kelen klinkt gezang
de wave gaat door tot in de nacht
vlaggen zwieren door de lucht
de spelersbus wordt opgewacht

Dan gaat het feest pas echt beginnen

Nieuwe Stadsdichter?

2010-04-30T20:57:00.001+02:00

Wie wordt de nieuwe stadsdichter van Hengelo?
Gistermiddag zijn drie Hengelose dichters genomineerd: Martijn ter Braak, Hettie Franken en Reinier de Rooie. Een van hen wordt donderdag 20 mei in de Bibliotheek gekozen tot nieuwe stadsdichter.
Fred van de Ven legt dan zijn ambt neer. Ook wordt dan de gedichtenbundel “Hengelo, o hoe… Een stadsdichter zoekt een podium” gepresenteerd met daarin een selectie uit de ruim 100 gedichten van de stadsdichter tot nu toe.

Stadsdichter Oldenzaal

2010-04-19T12:17:00.004+02:00

Mooi bericht uit Oldenzaal: Gert Toirkens is donderdag 15 april 2010 gekozen tot de eerste stadsdichter van de boeskoolstad. Hier zijn winnende gedicht:

Oldenzaal, quo vadis?

O, mijn Oldenzaal, quo vadis,
in de stromen van de tijd?
Stad, waar soms wat dorps geblaat is,
maar ook zo'n gezelligheid.

Gaan de kerken straks verdwijnen,
want daar komt toch kip noch kraai?
Stik je in de goederentreinen,
of verdooft jou 't vlieglawaai?

Krijg je straks weer oude beken
in een stad met veel plantsoen,
waar wij dromen van 't verleden
onder poortjes in het groen?

En dat beeld van Toon en Karel,
dat maar zwerft van heg naar steg,
komt die muzikale parel
eindelijk terug op vaste plek?

Maar wat blijft, dat zijn de lijven,
stampend op trompetgeschal,
kerels zwierend met de wijven,
hossend tijdens Carnaval!

O, mijn Oldenzaal, quo vadis,
in de stromen van de tijd?
Stad, waar 't bruist totdat het laat is,
'k wil jouw vrolijkheid niet kwijt.

Koester eeuwig je Plechelmus,
met zijn klokken zingend luid,
fraaier klinkend dan 't Wilhelmus,
boven alle daken uit!

Zie voor meer: www.dichtergert.nl

Gert, van harte gefeliciteerd, je kunt de glimlach van Twente nog breder maken!

Lunch- en kunstroom Kolste 20 jaar

2010-04-10T13:45:00.004+02:00

Kasteel Kolste

Waar de keel gesmeerd, de tong gestreeld,
de dorst gelest, de trek gestild,
het hart gelucht, de geest verkwikt,
de gasten voldaan huiswaarts gaan

Waar recht en rond de wanden
hedendaagse kunst vertonen…
Waar woorden nu al maanden
naast suiker op de tafel wonen…

Waar peuters op hun paarden
zich prinsjes en prinsesjes wanen…
Waar de vorst fluit, de vorstin zingt,
maar in stilte zijn: Samaritanen
Die als ’t aan Noach lag
nog voor de bui worden ge-Arkt

Waar de zon volop schijnt
in ’t Paleis aan de Markt.

Gemeenteraadsverkiezingen

2010-03-03T23:55:00.000+01:00

De spanning was te snijden in de Burgerzaal woensdagavond. De Stadsdichter bakte voor de politici een koek van eigen deeg:

BurgerBelangen-CDA-ChristenUnie-D66-Groenlinks-ProHengelo-PvdA-SP-VVD- Toch?!

Aandacht voor de samenleving anders, anders ja,
betrokken, betrokken burgers, bewoners,
moeten gratis kunnen parkeren, dat is wel duidelijk.
Dat noemen wij de menselijke maat!
Toch?!

De auto is geen melkkoe
de gemeente is er voor u, democratische gemeente
democratische participatie, diversiteit en emancipatie.
Echt voor Hengelose ecologische duurzaamheid!
Toch?!

Een leefbare stad is een groene stad eerlijk,
eerlijk delen, eerlijk,
er is maar één partij van de arbeid: de VVD.
Geen stenen stapelen, maar functies!
Toch?!

Gegarandeerd goede thuiszorg, gelijke kansen,
gemeenschapszin, hart voor de stad
heden en voorwaarts strevend.
Het kan echt anders, het parkeerprobleem!
Toch?!

Hoe minder belasting
hoe minder de gemeente kan verspillen.
Iedereen telt mee.
In plaats van sloop en kaalslag!
Toch?!

Investeren in alle wijken, jij, ik, wij,
koopzondagen verminderen,
laan van Driene moet worden doorgetrokken.
Lastenverlaging voor de burger!
Toch?!

Meer nieuwbouw van betaalbare woningen,
meer voorzieningen voor jongeren,
menselijk geluk, milieu verbetering.
Moet niet bij u geparkeerd worden!
Toch?!

Niet alleen in Hart van Zuid en binnenstad nu
en progressief, open, open, open en pluriform
prettig samenleven, respect, samen Hengelo.
Shoppen is ook zondagsrust, sociaal en solidair!
Toch?!

Sociale stabiele stad vol kansen,
sterk in de wijk te beginnen,
ook voor 55 plussers tijd voor de frisse wind.
Door Hengelo uitbreiden gratis openbaar vervoer!
Toch?!

Uitsluiting niet, vandalen gaan betalen…
veiligheid, verantwoordelijkheid…
vernieuwend verschil wel voor cliënten.
En werknemers voor Hengelo voor nu!
Toch?!

Voor straks werkgelegenheid stimuleren,
wij gaan hiervoor, wij willen een groene,
zeker nu zin in de toekomst.
Zoals een centraal skatepark.
Zorg voor elkaar!
Toch?!

Oonzn Gerrad

2010-02-27T22:14:00.002+01:00

In het Cultureel Café van de Bibliotheek Hengelo werd zaterdamiddag Gerard ter Ellen, die na de gemeenteraadsverkiezingen niet terugkeert in de raad, aan de tand gevoeld over 10 jaar wethouderschap van economie en cultuur in Hengelo.

Oonzn Gerrad

a’j, a’j, a’j, a’j in Hengel kompt
blief blief blief dan efkes stoan
dan zee’j n onmeunig mooie Metropool
dat hef, dat hef, dat hef oonzn Gerrad doan (joa, nich allenig dus hè)

en a’j, a’j, a’j, a’j ne Schouwburg zeet
en n, n, n, n Creatieve Febreek
dat hef Gerrad doan veur de oardigheed
net as dissen niejen Biebeleteek

Meer a’j, a’j, a’j, a’j op nen Breenk kompt
dan zee’j, zee’j, zee’j den toorn wa stoan
dan weait oe de bokse hoast van t gat of
Gerrad hef doar, hef doar niks met van doon

a’j, a’j, a’j um oonder n nus wrif
dat hee zienn griezen snor noe drukt
zeet dan al dat moois wat wa blif
en zeet wat, al wat, al wat um wa is lukt

a’j, a’j voort in t Stadhoes kompt
zee’j, zee’j Gerrad nich meer stoan
de leu kiekt zoer en de leu gromt
Gerrad is vort, is vort, is vort egoan

Nieuwe Stadsdichter gezocht

2010-02-26T20:17:00.001+01:00

Opvolger voor stadsdichter Fred van de Ven gezocht

Sta even stil bij Hengelo

De afgelopen twee jaar was Fred van de Ven de eerste stadsdichter van Hengelo. De gemeente is op zoek naar een enthousiaste opvolger van Fred van de Ven. Iemand die actuele ontwikkelingen en gebeurtenissen in de gemeente van poëtische kanttekeningen voorziet. Vanaf 1 maart gaat de zoektocht naar zijn opvolger van start. Op 20 mei wordt uit drie kandidaten de nieuwe stadsdichter gekozen.

Kandidaten moeten aan een aantal voorwaarden voldoen. Zo moet de nieuwe stadsdichter minimaal 18 jaar oud zijn en nauw betrokken bij de gemeente Hengelo. De stadsdichter krijgt als opdracht jaarlijks meerdere gedichten te schrijven over gebeurtenissen in de stad. Het reglement en meer informatie staat op de websites www.hengelo.nl en www.bibliotheekhengelo.nl.

De procedure
De organisatie van de verkiezing is in handen van de gemeente en Bibliotheek Hengelo. Deelnemers aan de verkiezing moeten het volgende doen:
• Schrijf één gedicht rond het thema Sta even stil bij Hengelo
• Schrijf zeven gedichten naar eigen inzicht.
• Schrijf in een brief (formaat A4) waarom u denkt dat u de stadsdichter van Hengelo moet worden.

Wie wil meedingen naar het stadsdichterschap, moet de acht gedichten vóór 17 april 2010 sturen naar Bibliotheek Hengelo, t.a.v. Diane Wevers, Postbus 846, 7550 AV Hengelo. Of stuur de gedichten per mail naar d.wevers@bibliotheekhengelo.nl

Verkiezing stadsdichter op 20 mei
De jury kiest uiteindelijk drie kandidaten, die zich op 20 mei presenteren voor publiek in Bibliotheek Hengelo. De jury bestaat uit Jan van der Staak (Neerlandicus), Fred van de Ven (stadsdichter Hengelo), Audrey Reymer (PR medewerker Boekhandel Broekhuis), Coen Bais (directeur Metropool). Deze jury bepaalt op 20 mei ook wie van de drie kandidaten zich voortaan stadsdichter van Hengelo mag noemen. De nieuwe stadsdichter wordt aangesteld voor een periode van twee jaar.

Klik voor het reglement op onderstaande link
• Het reglement

Politiek Café

2010-02-17T23:32:00.000+01:00

Woensdagavond Politiek Café in het KULTURHUS Hasselo.
Discussie met de lijsttrekkers onder leiding van Tub-journalist Jan Ankoné over o.a. de binnenstad en veiligheid.

Pas op…Hengelo!

Op de weg tussen Enschede en Borne
Ligt in Hengelo een heel laag viaduct
Aan die hoogte valt helaas niet veel te tornen
Dus wie doorgaat loopt in Hengelo gebukt
Ja, wie doorgaat loopt in Hengelo gebukt

Op de weg tussen Oldenzaal en Delden
Ligt in Hengelo precies zo’n exemplaar
Knipperborden die dezelfde hoogte melden
Waarschuwen bezoekers voor ‘t gevaar
Ja, ze waarschuwen bezoekers voor ‘t gevaar

Pas maar op…
Wie het hoog in de bol heeft, heeft er geen hoge pet van op
Pas maar op…
Die vermijdt het of verdwijnt hals over kop
Pas op…Hengelo!

Op de weg tussen Hasselo en Beckum
Ligt in Hengelo nog zo’n nauwe bottleneck
Die ik op de routekaart het liefste weggum
Maar hij blijft er en Tomtom is ook niet gek
Ja, hij blijft en Tomtom is lang niet gek.

Pas maar op…
Wie niet gebukt wil gaan, die gaat er in een grote boog omheen
Pas maar op…
Via de A 35 en via A1
Pas op…Hengelo!

Hengeloërs zelf zijn het gewend gebukt te gaan
Zo zien ze de leegstand in de binnenstad niet
En het is wel praktisch bij het zoeken naar spijkers op laag water

Veiligheid

Ik ben soms zo bang dat mij iets gebeurt
maar de mensen ze zeggen: “Ach, vent, jij zeurt!
Hoe groot is de kans nou dat jij wordt beroofd?
Het zit in je hoofd”.

Als ik moet pinnen tril ik als een riet
Ze kijken, maar ik zie de camera niet
Van angst verlamd en door vrezen verdoofd
Het zit in mijn hoofd

Vanaf halfduister blijft ik thuis
met zoveel politie buiten lijkt het mij niet pluis

Mijn legitimatie houd ik steeds paraat
voor als ik gefouilleerd word zomaar op straat
De lol in het uitgaan is bij mij uitgedoofd
Het zit in mijn hoofd

Je krijgt uit de bladen alle misdaden mee
en breed uitgemeten op de tv
Hoe gek moet je zijn als je dat niet gelooft?
Het zit in je hoofd

Vanaf halfduister blijft ik thuis
met zoveel politie buiten lijkt het mij niet pluis

Je krijgt uit de bladen alle misdaden mee
en breed uitgemeten op de tv
Hoe gek moet je zijn als je dat niet gelooft?
Het zit in je hoofd
Veiligheid zit in je hoofd

Weer te zien en te horen woensdag 24 februari 20.00 uur tijdens het finale lijsttrekkersdebat in de bibliotheek aan de Beursstraat.
Foto's Arjen Hoogervorst

Dichter bij de schilder

2010-01-18T13:35:00.006+01:00

Samen met AkkuH, de Bibliotheek en de Stadsdichter is De TalenTuin bezig met het project ‘Dichter bij de schilder'.
17 groepen basisschoolleerlingen van groep 5 en 6 uit Hengelo komen naar AkkuH, schrijven daar eerst een gedicht bij een schilderij en maken dan een schilderij n.a.v. een (ander) gedicht.

Miriam Janssen van de TalenTuin geeft een leuke les met Powerpoint.

Vanaf 4 tot 10 februari zullen 350 schilderijen en (bijpassende) gedichten te zien zijn in de Stadhuishal in Hengelo samen met de zes originele kunstwerken die inspiratie leverden voor de gedichten.

Octurio

Ja, baas
Nee, baas
Maak je maar niet naar, baas
Wij doen alles wat je vraagt
Laag voor laag
Beetje traag, maar gestaag
komt ’t voor elkaar, baas
Ja, baas
Nee, baas
Met je rooie neus van voren
en je mooie rooie oren
opzij van je rooie hoofd
Ja, baas
Nee, baas
’t is beloofd
Wij houden je wel hoog, baas

Schilderij: Zonder Titel, © 1992 Bill Bodewes

Nieuwjaar in Hengelo

2010-01-08T14:46:00.003+01:00

Het is nu een week later
De rotzooi is nog niet opgeruimd
Dat komt wel weer tevoorschijn
als de sneeuw gesmolten is

Voorbij het opgeblazen glazenhuis gedoe
de hijgerige Decenniumtiendaagse
de gehypete Top 2000
het opgeprikt zitten bij familiebezoek

Alleen de Tub probeert het nog een beetje
met Enschede in de achteruit

Voor de rest is alles weer bij het oude:
Vertraging bij Dalmeden
Het ene kunstwerk wordt gesloopt
Voor de andere worden plannen gesmeed
in achterkamertjes

Wie denkt er nu aan de verkiezingen?
En wie niet?

Naturalisatiedag

2009-12-15T17:54:00.000+01:00

Vanmiddag kregen 20 nieuwe Nederlanders hun paspoort uitgereikt door Burgemeester Kerckhaert in de Burgerzaal. Daarnaast kregen zij ook nog
een welkomstkaart van de Burgemeester
een doos Droste chocoladeflikken
een Nederlands kookboek
de Nederlandse driekleur
een vlaggenmast met piek
een gedicht van de Stadsdichter:

Kind van de stad

Een kind loopt in een vreemde stad.
Om zich heen ziet het vreemde mensen.
Zij spreken een vreemde taal.
Het kind huilt.
Het kan de moeder niet vinden.

De moeder vindt het kind
en brengt het naar de straat
die het kind wel kent
en naar het huis
waar het zich veilig weet.

Ik was dat kind
en ons huis was veilig
in de straat die ik kende.
Ik wist niet dat Hengelo zo groot was
en wij spraken thuis geen Twents.

Toen ik groter werd
ging ik naar vreemde steden.
Daar leerde ik mij te verstaan
met wie daar wonen
en kon ik mij thuis voelen.

Nu, in een ander huis,
in een andere straat,
weet ik uit ervaring:
Hengelo is groot geworden door,
en staat open voor
wie van buiten kwam.

Zo’n thuis,
dat ik als kind had
en zoals ik dat nu weer heb,
wens ik u hier ook toe.

Luchthaven Twente

2009-12-14T17:12:00.004+01:00

© Schilderij Berthold Freeve, Markelo

Luchtkalf

Alle argumenten gehoord hebbende
alle voorspiegelingen doorschouwd hebbende
alle berekeningen voor rekening van de rekenaars houdende
lijkt het mij
dat wie nu voor stemt
straks ook meebetalen zal

Evenzo zal
wie nu tegen is
straks niet hoeven bij te dragen
om de put te dempen

Het kalf komt vanzelf wel bovendrijven
maar veel leven zal er niet meer inzitten

Sloop in de wijken

2009-12-13T21:51:00.003+01:00

Hengelo gaat vooruit.
Dat doet het, zoals altijd, door te beginnen met slopen.

Het lied van de draak Welbions

Hij hoopt maar dat zijn plan straks slaagt:
Die buurtjes uit elkaar gejaagd,
als stadsnomaden uitgezwermd…
Wie voelt zich nog door wie beschermd?

“Uw nieuwe huis wordt mooi mevrouw,
nee, u staat heus niet in de kou.”
“Ik heb geen geld voor zoveel huur
en ook mis ik mijn goede buur.”

Geluk is een kwestie van geld.
Wie genoeg heeft die rekent en telt.
Maar kom je te kort,
ben je niet in balans,
dan maak je geen enkele kans.

Vroeger kon één timmerman
zich over de armen ontfermen.
maar een draak, zo infaam,
(Welbions is zijn naam)
laat de allerarmsten nu kermen.

“Ik bid u, o, Joseph, geef mij onderdak
voorzien van wat warmte en van wat gemak
zodat ik mijn kind in vrijheid en zo
kan opvoeden in Hengelo.”

Voor een mooi verslag van zo'n buurtbewoner kijkt men op de site van Seezicht.
Ik wens heel Hengelo een huiselijke kerst.

Afscheid van Edo Zupan

2009-11-28T23:29:00.003+01:00

Zaterdagmiddag was de afscheidsreceptie van Edo Zupan bij Atelier Artistiek.
Edo gaat na 27 jaar werken met en zich inzetten voor kunstenaars met een verstandelijke handicap met welverdiend pensioen.
Hij kreeg een mooie blauwe overall en hele mooie, door Annelies met bloemen beschilderde klompen die hij de rest van de dag droeg.
Samen met René Vrieler op gitaar zongen de deelnemers op wijze van ‘Heb je even voor mij’ van Frans Bauer een tekst, geïnspireerd door de plagerijtjes van Edo - in de war maken van het haar en op je kop zetten van een doos – en het advies aan André wat hij met lastige mensen moet doen: waardeloze kerel, wegsmijten in de container!

ik kijk naar buiten oh, Edo
door natte ruiten oh, Edo
ik kan je haten oh, Edo
want je gaat mij verlaten oh, Edo
Edo, Edo, Edo wat doe je me aan!

heb toch meelij met mij
maak mij eventjes blij
als ik jou nou eens sar,
met je haar in de war
voor je weg gaat van mij

heb toch meelij met mij
maak mij eventjes blij
zet een doos op je kop,
want daar fleur ik van op
en dan lijk je op mij

ik zit te dromen oh, Edo
of jij zult komen oh, Edo
maar nog gemener oh, Edo
gooi je in de container oh, Edo
Edo, Edo, Edo dat doe ik je aan!

De deelnemers hadden dozen beschilderd, sommigen met hele mooie zelfportretten.
Edo kreeg zo’n doos op zijn kop en werd daarna helemaal omringd met dozen.
Iedereen droeg een Edo-masker en zong het lied uit volle borst. Daarna ging André’s wens in vervulling: Edo werd in de container gezet. Daniël liet met perfecte imitatie van Edo merken dat het origineel overbodig was geworden en Edo werd uitgezwaaid onder een luidkeels ‘Edo gaat zo, Edo gaat zo, Edo gaat zo, Edo gaat zo, Edo gaat zo, enz.’ Jawel, op wijze van ‘Busje komt zo’ van Duo Höllenboer.
Wat fijn dat een verdrietig iets als afscheid nemen van iemand waar je van houdt toch met zoveel plezier samen gevierd kan worden.
Edo bedankt!

het is maar voor even mama
er woont daar een mooi meisje mama

er zijn daar jongens en meisjes mama
die willen leren van mij mama
ze zijn zo goed mama
ze verdienen een betere plaats mama

ze gaven me klompen mama
met hele mooie bloemen mama
die breng ik naar jou mama

Riemweurdkesbook

2009-11-26T14:46:00.006+01:00

Verlangriemke

Sinterkloas ik möt bekenn,
mien geleuf in oe been’k kwiet.
Dat zeg ik nich um oe te ploagn,
‘k heb ok niks biej oewn zwartn knecht.

Wat wa besteet - en noe kö’j lachn,
man, brek miej de bek nich los,
’t steet op al dee rooie weempels -
dat is dat witte Tweantse peerd.

Nee, iej hooft miej niks te geavn,
‘k heb biej t hoes a pröttel zat
Doarbiej he’k in mien hille bestoan
van oe zölf nog nooit wat kreegn.

A’j dan toch as oaldn griezn
kadookes smiet in iedern hook,
aans nich as um oew echtheid te bejoan,
doot miej dan mer n riemweurdkeslexicon.

Uiterlijk zaterdag liggen ze in de betere boekwinkel te koop. Het Twents Riemweurdkesbook is een initiatief van Hendrik Haverkort.
De uitgever Goaitsen van der Vliet geeft meteen het goede voorbeeld:

En noe in t plat
an t riemn en dichtn
zoonder t gat
van n stool te lichtn.

Achter de Basiliek 2

2009-11-15T22:52:00.001+01:00

Zondagmiddag vond de opening plaats van het sokkelproject Achter de Basiliek Literair van de Stichting HeArtpool.
Uit de Flyer van HeArtpool:

STEDEN OM OP TE VRETEN
Op 7 oktober 2009 werd de tweede junior stadsdichter van Hengelo benoemd na een dichtwedstrijd voor jongeren onder de titel “Hengelo, een stad om op te vreten”. Hierop aansluitend heeft de educatiecommissie van Stichting Heartpool, bestaande uit Anneke Bollen, Marion Mertens, Jeanette Lodeweges en Lowie Gilissen, Nederlandse stadsdichters uitgenodigd een gedicht op het thema “…, een stad om op te vreten” over hun eigen stad te schrijven. Veertien dichters hebben gehoor gegeven aan deze oproep.
Bijgevolg staan in de herfst/winter van 2009/2010 gedichten over de volgende veertien steden of dorpen in het kader van het sokkelproject Achter de Basiliek Literair van Stichting HeArtpool op een voetstuk: Apeldoorn, Coevorden, Dordrecht, Dronten, Echten, Enschede, Groningen, Hengelo, Houten, Leudal, Middelburg, Raalte, Wezup en Zaanstad.
Lowie Gilissen, november 2009

Met Delia Bremer, stadsdichter van Hoogeveen, bij haar gedicht "Wezup" op de sokkel. Zij mocht haar eigen gedicht onthullen en voordragen:

Wezup

in dit dorp
liggen stille voetstappen
in het grind
het verzwijgt mijn geheime omgang

rondom tafelen
waar ik nieuwe handen vind
daar waar de rosé koud staat
en de deur voor een ieder opengaat
het diner wordt opgediend

onder het dampende rietendak
zag ik de liefde terug

in dit dorp
dwaalt over de openvlakte
een snijdende wind
en ik voel

hoor hoe de takken in de bomen
ons nieuwe begin bezingt

bij heldere nacht
kan men hier stenen zoeken
mikken op de maan
en sterren vangen
de liefde opnieuw ontmoeten

meer doe ik niet uit de doeken!

Daarna liet zij zich ontvallen: "Wie heeft die vreselijk lelijke Lambertushof tegen die mooie kerk aan gebouwd?"
Hoort u ook eens hoe een ander tegen Hengelo (...een stad om op te vreten) aankijkt. Heb je ooit zo zout gegeten?

Kinderboekenweekmenu
Hengelo 7 t/m 17 oktober 2009

Entree:
Lidmaatschapchips van de Retailbieb met Barcodedip
en een Jubileumsausje naar een recept uit 1919.

Schenkwenk:
Hazemeyer-Holecbier

Voorgerecht:
Dunne soep van dikke Stadhuistorense Voegschraapsels
opgediend met dure doeften van Lange Weemense Walmen.

Drinkhint:
Vinegretto File Grando Mal di Testa
(Het zuur dat je krijgt van een hoofdpijndossier)

Hoofdgerecht:
Historisch Museum rijkelijk overgoten met het restant van het budget van een afgeblazen UFO op een fundamentje van Het Huys.

Of
Blinkende Brinktorentop met in krimpende wind waaiende Hengeler Weendhaentjen
omgeven door grijze struikel- en uitglijdplaveisels.

Of
Ondergewaardeerd Wederopbouwstadshart met geflambeerde Blokkerlocatie
ingebed tussen twee Twaalfvoetsviaductjes

Wijntip:
L’eau de Thrinon du caves Rue de Vanneau de Maison Craqueler
(Drienerbeekbocht uit de overkluizingen van de Kievitstraat bij het gescheurde huis)

Nagerecht:
Stadsdichtersbedenksels op achterbasiliekse sokkeltjes
geflankeerd door geëtaleerde Juniorpoëzie.

Digestief suggestie:
Aqua Rosarium Revitalis
(Vernieuwde Kieteltuintjestinctuur)

Achter de Basiliek 1

2009-11-15T22:39:00.000+01:00

Zondagmiddag vond de opening plaats van het sokkelproject Achter de Basiliek Literair van de Stichting HeArtpool.
Uit de Flyer van HeArtpool:

HENGELO EEN STAD OM OP TE VRETEN
Om in het najaar van 2009 tot de benoeming van de tweede junior stadsdichter van Hengelo te komen organiseerde Bibliotheek Hengelo in samenwerking met Boekhandel Broek- huis een wedstrijd. De coördinatie van de wedstrijd was in goede handen bij Diane Wevers, consulent cultuur van de bibliotheek. Omdat de Kinderboekenweek van 2009 in het teken stond van eten en drinken kregen kinderen de opdracht een gedicht te maken met als motto “Hengelo ... een stad om op te vreten”.
Een jury, bestaande uit stadsdichter Fred van de Ven, interne begeleider van OBS ‘t Schöppert Mariska Falk en de zittende junior stadsdichter Emma-Sophie Ekelmans, nomineerde tien kinderen. Op woensdagavond 7 oktober hebben de tien genomineerden hun gedichten tijdens een feestelijke bijeenkomst in de bibliotheek voorgedragen, waarna de derde prijs werd toegekend aan Vincent Lucassen en de tweede prijs aan Iris Nagel. De jury wees Sophie Kroezen als winnares aan, waarmee Sophie dus de nieuwe junior stadsdichter werd. Zij is de opvolgster van Emma-Sophie Ekelmans.
De gedichten van de drie prijswinnaars hebben een plaats gekregen op de sokkels in het kader van het project Achter de Basiliek Literair van Stichting HeArtpool. Gedichten van de overige zeven genomineerden (waaronder die van de publieksprijswinnares Sophie Marie Sempel), en nieuwe gedichten van alle tien uitverkorenen zijn terug te vinden op etalages van winkels in de Wemenstraat en de De Wetstraat.
Lowie Gilissen, november 2009

Met Sophie Kroezen bij haar winnende gedicht op de sokkel.

Hengelo...een stad om op te vreten

Een stad om in te wonen
Een stad om in te slapen
Een stad om in te spelen
Een stad om in te feesten
Een stad om in te werken
Een stad om in te leven
Een stad om te ontdekken
Bijzonder
Bijzonder mooi
Een stad om van te leren
Hengelo
Mijn stad

Outsider Art

2009-11-04T23:55:00.000+01:00

Woensdag 4 november was er een thema-avond over Outsider Art in MAC Berlijn in Enschede met als tafelgasten:
Elvira van Eijl: Kunsthistoricus
Edo Zupan: Oprichter Atelier Artistiek
Hans Morselt: Ouder van kunstenaar bij Atelier Artistiek en beeldend kunstenaar
Richard Bennaars: Medeoprichter Atelier Herenplaats Rotterdam
Daniël Oostdam en Remco Donker: Kunstenaars bij Atelier Artistiek

Laurens ten Den: Tafelheer
André Manuel: Muziek
Fred van de Ven: Gedicht

Levendige discussie over Outsider Art, Art Brut en de vraag of het werk van psychiatrische patiënten en mensen met een verstandelijke beperking wel kunstwerken genoemd mogen worden.
Een van de mooiste uitspraken kwam die avond van Elvira van Eijl: “Art Brut is een pure, onbevangen vorm van kunst die voortkomt uit de gedrevenheid van mensen die leven aan de rand van de samenleving. Een typisch voorbeeld vind ik Vincent van Gogh. Hij schilderde als een bezetene, maar kon zichzelf niet verkopen.”
Overtuig uzelf en kom kijken bij Atelier Artistiek in de Steijnstraat 16 in Hengelo.

André in het rond

Ronde vormen vind ik mooi.
Mijn lijnen maak ik krom.
En schilder ik een bloementooi
dan maakt de een of andere klooi
een rechte lijst erom.

Wie hoekig is en kruizen slaat
slaat op een keer ook mij.
Men bouwt een bed, precies op maat
met deksel waar mijn naam op staat
en met een kruis erbij.

Vanuit een diep rechthoekig gat
staar ik naar het plafond.
Ze scheppen dan met zand zodat
het lijkt op graven naar een schat,
maar dan net andersom.

Ìk vind die schat daar ergens hoog,
heel hoog boven de grond.
‘t Is of ik als een vogel vloog
naar ’t land achter de regenboog.
Daar kijk ik dan in rond.

Dan zie ik wat ik hier ook vond
en dat leg ik dus vast.
En als je in ’t museum stond
en al mijn werk hing in het rond.
dan wist je; ja, dat past.

De Sylvester

2009-11-04T20:52:00.001+01:00

Vanmiddag vond in het Rabotheater de uitreiking plaats van De Sylvester, de nieuwe tweejaarlijkse prijs voor personen of instellingen in Hengelo die zich verdienstelijk hebben gemaakt op het gebied van diversiteit en verdraagzaamheid. Het is een initiatief van Artikel 1.
De prijs gaat naar Auni Kandemir, de organisator van het multiculturele Auni-voetbaltoernooi, dat op zondag 27 december z’n 25ste editie beleeft. Meer hierover in dit artikel van TCTubantia en www.afrikamonamour.nl
Joseph Sylvester, bijgenaamd Menthol, was in 1927 de eerste neger van Hengelo. Hij durfde de discussie aan te gaan als hij met discriminatie werd geconfronteerd. Met humor en een scherpe tong wist hij zich een plaats te verweven:
“Ik ben zwart van boetn
maar mooi van binn
en joe bent wit van boetn
maar vies van binn,
want as joe ’s morgns opstaat
stink iej oet de bek as
nen putjen!”
of woorden van gelijke strekking.

Menthol

Hij leerde de Hengeloërs
dat,
om bederf tegen te gaan
en niet uit je mond te stinken,
er meer nodig is
dan tandpasta.

Als zodanig was hij de voorpost van de multiculturele samenleving.
Hengelo is groot geworden door wie er allemaal van buiten kwam, waar dat buiten dan ook mocht liggen, en ieder vond hier een plek waar ie leven kon en groeien kon en een gezin stichten kon. Daar is heel Hengelo zich van bewust en trots op!

Fotografie Erna ter Haar

2009-11-01T20:16:00.003+01:00

Opening expositie Kleur van Erna ter Haar bij Stichting de Werkplaats aan de Hemmelhorst 3 te Borne. O.a. prachtige “pinhole"-fotografie.

Kleur

Zie ik wit om mijn neus
dan ben ik geschrokken
Zie ik zwart voor mijn ogen
dan ben ik verdwaald
Zie ik bruin om mijn kin
dan heb ik gegeten
Zie ik paars op mijn voorhoofd
dan heb ik gebaald
Zie ik rood op mijn wangen
dan ben ik verlegen
Zie ik blauw om mijn mond
dan heb ik het koud
Zie ik groen in mijn haren
dan ben ik geërgerd
Zie ik grijs in mijn snor
dan ben ik al oud

Zie ik deze prenten
dan zie ik miljoenen
pimpelpaarse smaragdgroene
kobaltblauwe vermiljoene
karmozijne kornalijne
lila en ultramarijne
sterren door mijn ogen schieten
Hemellief
da's pas genieten
Ze schieten voorbij
op één megaster na
In dit universum
draait alles
om Erna

Kleurloos

Kijk naar
het haarknipje dat kwijt is

Kijk naar
de sneeuwpop in het park de afgelopen winter

Kijk naar
de sleutels diep onderin je jaszak

Kijk naar
de droom van de slapende hond

Kijk naar
de uren waar de klok nog niet geweest is

Ik geef je
de loosheid van kleur

het monochrome
van straten bij nacht

nevel op het ochtendveld

rijp in het winterlicht

water dat zich rept
alleen de stroom is in zicht

een spiegel
die zichzelf niet laat zien

en ik vraag je
neem je ogen en fleur

Ook Marijke Agterbosch, een van die mensen die Hengelo kleur geven, bracht een Ode aan Erna haar expositie:

KleurLoos

kleurloos is de dag voor het 5-jarig kind
dat door de moeder verstoten wordt
omdat het behekst zou zijn

kleurloos is de geschiedenis van de genocide
ook wel volkerenmoord genoemd
die over de hele wereld plaats heeft gevonden

kleurloos is zoveel dat een mens verstomd doet zijn
vragen stelt, het niet weten bepaalt
de mens in eenzaamheid onderdompelt

kleur is de dageraad, zorgloos spelende kinderen
lachende jongeren, de paprika, de sinasappel, de banaan
kleur in de kledingkast vraagt om te leven

jouw leven, mijn leven, kleur beleven in
kleding, muziek, poezie, dansen langs de regenboog
uitzien naar liefde, geborgen zijn, elke dag opnieuw

(M.C., zondag 1-11-09, 13.35u, Hengelo)

Openingstijden: zaterdag en zondag van 13.00 tot 17.00u en na telefonische afspraak (074-2667626). Nog te zien tot 13 december 2009.

Opening ROC

2009-10-14T23:30:00.001+02:00

Van Gieterij tot ROC

Wie niet leren kon of wou
kwam terecht in dit gebouw
met roetbeslagen ruiten.
Stof en stank en vuur en vlam
belegden hier hun boterham
en hielpen hen aan duiten.

Lof; voor wie zich staande hield,
ook voor wiens welzijn werd vernield,
wie niet bestand was tegen
vloeibaar staal, zo duivels heet
dat, waar die gore duivel scheet
de hel gloort in vonkenregen.

Toen niemand meer producten wou
uit deze helse heksenbrouw
toen doofden hier de vuren.
En wie op straat stond zag nog as
achter het zwart gebarsten glas
en door kapotte muren.

Maar als een andere ooievaar
verhief een Feniks zich aldaar
op betonnen storkse stelten,
om wat van vroeger overschoot
met wat modern vernuft hem bood
voor altijd te versmelten.

Zo draagt hij als een warme jas
zijn vleugels, elk bekleed met glas,
om geen warmte te vermorsen.
Met zeven vingers aan één vlerk
en met de andere zo sterk
dat ie ‘t Twentse Ros kan torsen.

Het is geen staal meer dat hier vloeit.
Met kennis wordt er nu gestoeid
en vele vaardigheden.
En een briljante toekomst gloort
voor wie ‘n diploma heeft gescoord
met respect voor het verleden.

Nog meer goed nieuws uit Enschede

2009-10-08T12:22:00.003+02:00

De Stadsdichters in Enschede krijgen de officiële gemeentelijke erkenning die het hen mogelijk maakt voortaan deel te nemen aan de Nationale Stadsdichtersdag te Lelystad.
Daar was in het recente verleden nogal wat gesteggel over. De organisatie in Lelystad hecht aan die officiële status om zo zelfbenoemde Stadsdichters, taalbrakers en egotrippers buiten te sluiten.
Achter de schermen wordt gewerkt om tot een landelijk erkend instituut betreffende het Stadsdichtersschap te komen, waarin de nadruk ligt op een aantal basisvoorwaarden en niet alles tot in detail wordt geregeld om zo de individuele vrijheid van de deelnemers te waarborgen. Gerard Beense, Eerste Stadsdichter van Lelystad en initiatiefnemer en organisator van de Nationale Stadsdichtersdag, zegt daar graag een LANS (Lelystad Akkoord Nederlandstalige Stadsdichters) voor te willen breken.

Ook Enschede heeft nu een Junior

2009-10-08T12:15:00.002+02:00

De allereerste Junior Stadsdichter van Enschede is Meike Mardjan. Meike (10) werd eergisteravond na een spannend finale als beste gekozen van vijftien jonge talenten.
Zie ook dit bericht in TC Tubantia
Meike gefeliciteerd en welkom bij de club.

Verkiezing Stadsdichter Junior 2

2009-10-07T22:51:00.008+02:00

Vanavond vond in de Bibliotheek Beursplein, in samenwerking met Boekhandel Broekhuis, de verkiezing plaats van de tweede Stadsdichter Junior. Tien genomineerden droegen hun gedichten voor en daarna was het aan de jury, bestaande uit de scheidende Stadsdichter Junior Emma-Sophie Ekelmans, Intern begeleider Mariska Bosch en de Stadsdichter Senior, om daar de beste uit te kiezen. Dat was een hele toer, want ook de presentatie speelde een grote rol. Onze trotse wethouder van Cultuur Gerard ter Ellen maakte de winnaar bekend en overhandigde de bijbehorende prijs, een pen met gravure en een forse boekenbon, aan Sophie Kroezen voor haar gedicht:

Hengelo
Een stad om in te wonen
Een stad om in te slapen
Een stad om in te spelen
Een stad om in te feesten
Een stad om in te werken
Een stad om in te leven
Een stad om te ontdekken
Bijzonder
Bijzonder mooi
Een stad om van te leren
Hengelo
Mijn stad

Sophie Kroezen proficiat!
Ook dit jaar mocht het publiek een favoriet aanwijzen. De meest stemmen gingen naar Sophie Marie Sempel met haar gedicht:

Stadsdichter

Een taak van de stad
Een gedicht zelf bedacht
Verzonnen en geschreven op een blad
Brengt leuke ideeën op voor de stad
Maar het gaat toch echt om Hengelo
Onze fijne plek
Niet een hoofdstad of belangrijker dan dat
Maar Hengelo is een bijzonder gezellige stad
Boeken winkels helpen mee met deze traditie
Wij geven ze in ruil veel klandizie
En meer ruimte voor eetcafés en jonge talenten
Geeft ons betere studenten
Voor dat dit gedicht stopt wil ik nog even kwijt
Na jarenlang verhalen schrijven wordt dit een enorme strijd
Maar ik doe het met plezier speciaal om dichter te worden van onze stad
Hopelijk worden de gedichten met succes gemaakt.

Dus ook Sophie Marie Sempel gefeilciteerd!

Het thema van deze kinderboekenweek is:
Aan tafel! – eten en snoepen in kinderboeken

Mam, mag ik gaan lezen?
Nee, eerst je bord leeg eten.

Als je soms leest
dat er wordt gegeten
in boeken
of er wordt gesnoept
dan weet je
lezen
is ook een soort werken
daar krijg je dus honger van
- nou ja honger -
meer lekkere trek.

Mam, mag ik een koekje?
Nee, eerst je boek uitlezen.

Anneke Kuipers van de Stichting HeArtpool Hengelo kwam met de prachtige mededeling dat de gedichten van de tien genomineerden tentoongesteld zouden worden tijdens het komende Sokkelproject `Achter de Basiliek´, waarbij op veertien sokkels gedichten van Stadsdichters geplaatst gaan worden en op drie de mooiste van kinderen en in de etalages van de dichtbijgelegen winkels aan de Weemenstraat de overige kindergedichten. Dit alles met als motto ‘Hengelo (of een andere stad), een stad om op te vreten’. Daar er meer etalages zijn dan tien, mogen de kinderen elk nog een gedicht schrijven. Dat wordt smullen!
Houd het in de gaten, zondag 1 november is de opening.

Vijf jaar Talentuin

2009-09-30T12:06:00.002+02:00

Vijf jaar Talentuin

Vijf jaar poten en besproeien.
Vijf jaar wieden, harken, gieten,
wachten op het wortelschieten,
kiemen, spruiten, botten, groeien.

Vijf jaar is het nu al lente
en de eerste oogst is binnen
nog voor de zomer gaat beginnen
in de talentuin van Twente.

Want potente dichttalenten
die met potlood, pen, papier en
met plezier gingen tuinieren
plukten plenty complimenten,
grepen handen vol met kansen
in de tuin van Miriam Janssen.

Op 30 september bestaat de TalenTuin vijf jaar.
Dat gaan we vieren in de Bornse Synagoge, met praatjes, liedjes, drankjes en gezelligheid.

Salon Op Zondag

2009-09-23T13:54:00.009+02:00

Debat aan de Markt organiseerde zondag 20 september een Salon Op Zondag in de bibliotheek te Enschede rondom de prikkelende stelling: "Twentse literatuur is geen literatuur!".
In het panel zaten:
Harry Nijhuis (Dialectconsulent Twentse Welle)
Goaitsen van der Vliet (Conservator Twentse Taalbank)
Harm Oet Riessen ( Programmamaker RTV Oost)
De discussieleider was:
Paul Abels (AFdH Uitgevers)
Met:
Column in het Twents: Gerrit Klaassen (De Nieje Tied)
Live Muziek: Triooo(Twentstalige eigentijdse muziek)
Gedicht in het Twents: Fred van de Ven (Stadsdichter Hengelo)
Expositie: Schilderijen van Anne van der Meiden (Twentse Theoloog)
Voorzitter Secil Arda opende en gaf meteen het woord aan Triooo, dat twee literaire teksten op muziek gezet had en waar aandachtig naar werd geluisterd:

Verleurn leef
Tekst: Theo Vossebeld (Beckum)

Ik schrief oewn naam
in de iesbloomn op de roetn
met mien' haandske boetn in n snee
en langs de koolde loch

Ik schrief oewn naam
in mienn oadem op ut raam
in t bleuiselblad van mei
en met t bloomnzoad dat ik zeai

Ik schrief oewn naam
in de plässe noa de bujje
in de zunne met miene schaa
en met framboozn-puddingsaus
in vanille-yoghurtvlaa

't Akelege bos
Tekst: Sebastiaan Roes (Groenlo)

De beume bunt slech,
staot krange, neet rech
näöst mekare, zee aosemt ne sloerege loch

De beume hiemt en zee hiegt
in 't akelege bos
en ik laot' smuttereg en zeke 't eigen hechten maor los

Meer tekke op 'n grond as der greujt an de beume,
de töppe bunt spraddereg en stik ongezond.

Den Dood is de baas hier,
gin twiefel nog meugelek:
hier hol ik maor lever nen tiedlank mien’ n mond

Er werd daarna gedisciplineerd gedebatteerd over de stelling.
Toen Triooo daarna voor de tweede keer inzette met muziek, dit keer op een eigen tekst en een van Wilmink, trad het aloude fenomeen op: er klinkt muziek, dus we mogen door elkaar praten! Misschien had het ook te maken met de aankondiging dat men na de muziek een pauzedrankje kon bestellen, want de aandacht verlegde zich naar de bar. Slechts een handje vol mensen deed manmoedig een poging om in het gekrakeel naar de muziek te blijven luisteren.
Na de pauze weer levendige discussie, dit keer over de stelling: "In 2025 spreekt geen mens meer Twents!"

'Kreenk veur de Tweantse sproak, ha'k hoast zeg.'

En aandacht voor de column van Gerrit Klaassen en gedichten van de stadsdichter, o.a. Zwarte streepkes, Hengeler weend, De stroatlanteerns en het op de jongensdromen over de popfeesten bij Lochem op Hemelvaartsdag geïnspireerde

Lochem
(Naar: Aribinda van Johan Miltenburg)

Goa nich noar Lochem vuur de leefde
of t möt wean dat t r vrös
van doa of goat ze doar an t zweetn
iej vernemt t aan de loch:
leefde rok.

Goa nich noar Lochem vuur de leefde
ok a is t weer wier lös
zunnehette döt oe reevn
grommelschoern oawer t grös:
leefde löcht.

Goa nich noar Lochem vuur de leefde
ok a goeskert t oet de loch
o’j ok nen plodnstok könt veenden
iej hoald de lipn dreug genog:
leefde zog.

Goa nich noar Lochem vuur de leefde
ok a he’j nog zonn jök
iej kiekt oew beide oogn bleende
biej ’t zeen van al dee rök:
leefde plög.

Goa nich noar Lochem vuur de leefde
ok a löpt de deerntjes lös
op en um nen bearg as vleegn
wel nen leefdeklapper zöch:
leefde vöch.

Daarna weer discussie en tot slot weer muziek en weer werd de tekst vrijwel onverstaanbaar daar het napraten al was begonnen. Één ding is die middag heel duidelijk geworden: "Twentse literatuur verdient meer respect, ook als het wordt gezongen!"

Expositie Hettie Franken

2009-09-23T13:44:00.002+02:00

Tussen Topmeubelen,
Toptafels, -stoelen, -banken
prijkt nog steeds het werk
van Hettie Franken.

De expositie van schilderijen en gouaches van Hettie Franken bij Brok Interieurs is verlengd t/m zondag 25 oktober (koopzondag).

Verkiezing Stadsdichter jr.2

2009-09-14T12:48:00.002+02:00

Word jij de opvolger van de eerste Stadsdichter jr.?

Bibliotheek Hengelo en boekhandel Broekhuis zijn op zoek naar een opvolger van de eerste stadsdichter junior, Emma Sophie Ekelmans, in Hengelo.
Zij organiseren deze verkiezing in het kader van de Kinderboekenweek, die dit jaar als thema Aan tafel! – eten en snoepen in kinderboeken heeft.

Wat moet je doen om Junior Stadsdichter te worden?
Eigenlijk is het heel simpel! Schrijf een gedicht over de stad waarin je woont, met als onderwerp: HENGELO, een stad om op te vreten!

En verder
1. Moet je in de gemeente Hengelo wonen;
2. In groep 6, 7 of 8 zitten;
3. Moet je een gedicht schrijven met een minimum aan 10 en een maximum aan 60 regels.
4. Moet je bereid zijn om heel af en toe bij bijzondere gelegenheden op te willen treden als Junior Stadsdichter samen met Stadsdichter Fred van de Ven.
5. Moet je voor een periode van één jaar heel af en toe beschikbaar zijn voor deze taak.

De jury, onder leiding van stadsdichter Fred van de Ven, zal uit alle inzendingen de 10 beste gedichten kiezen. Uit de 10 genomineerden wordt de Stadsdichter Junior gekozen tijdens de officiële feestelijke verkiezing op de eerste dag van de Kinderboekenweek, op woensdag 7 oktober, van 18.00 – 21.00 uur in Bibliotheek Hengelo Beursplein.

Wil jij de opvolger van de stadsdichter jr. worden?
Lever voor 21 september je gedicht in bij boekhandel Broekhuis, tav Audrey Reymer, Wemenstraat 45, 7551 EW in Hengelo.
Je kunt je gedicht ook e-mailen naar pr@boekhandelbroekhuis.nl
Natuurlijk wel even op het gedicht je naam, adres, postcode, plaats, telefoonnummer en leeftijd vermelden.

Ladiedie, ladiedo,
Groeten uit Hengelo
(dat kun jij vast veel beter!!!)

Stadsdichtersdag

2009-09-13T21:40:00.008+02:00

Gerard Beense, organisator van de 5de Nationale Stadsdichtersdag in Lelystad op 5 september j.l., stuurde mij een linkje naar de uitzending van Omroep Flevoland over die geslaagde dag.
Zelf kon ik wegens ziekte niet aanwezig zijn, maar Emma-Sophie Ekelmans, de eerste Stadsdichter Junior van Hengelo, heeft onze stad dapper vertegenwoordigd. Zij is te zien en te horen in het filmpje.
Ook afwezig waren de Stadsdichters van Enschede. Zij mochten wel aanwezig zijn maar dan buiten mededoening daar zij niet officieel door B&W van E. zijn benoemd. Over die regels is een heel gedoe gaande (de akelige achterkant van het Stadsdichterschap) dat ik u zal besparen.

Ter gelegenheid van die 5de Nationale Stadsdichtersdag kwam het boek “Stadsdichters Bijeen” uit, een bloemlezing met bijdragen van alle (officieel door B&W benoemde) Stadsdichters. met daarin op
pagina 83: ‘Hengelo or not’
pagina 84: ‘Ontmoeting 1’
pagina 86: ‘Ergens in onze straat zijn de katten’

Ergens in onze straat zijn de katten, zei je.
En ik zag wat je zei.

Niet de straat zoals ik die normaal zie:
De geplaveide weg
met aan weerskanten een trottoir
vervolgens tuinhekjes en de voortuintjes
en dan de gevels van de rijtjeshuizen,
opgaand tot de dakgoten
dan de achteroverhellende daken
tot aan de nok
-alsof je vanuit een bootje
over de zomerdijken
naar de winterdijken
van een rivier kijkt-.

Nee, nu zag ik onze straat anders:
vanaf de nokken
schuin naar beneden
aflopend tot de goten
dan recht naar beneden
langs de achtergevels
tot daar diep en vlak
de plaatsjes tussen de huizen
en de schuren liggen
dan de achtertuinen
met hun hekjes naar de gangpaden
die de scheiding zijn met andere straten
-alsof je vanaf de brug
van een groot schip
op het kanaal
over de dijken
naar het lage land kijkt-.

Dáár zijn de katten.

Als de katten al op de weg komen
is dat om over te steken.
Ze lopen nooit langs de weg.

Ergens in onze straat zijn de katten, zei je.
Ik zal onze straat nooit meer normaal zien.

Verkrijgbaar bij uw Stadsdichter, de bieb en de boekhandel.

Bibliotheek Hengelo 90 jaar

2009-09-09T20:02:00.001+02:00

Er was een feestje in de bieb. 90 jaar openbaar!
Me dunkt! Wethouder Ter Ellen opende de nieuwe vleugel. Prachtig! Het lijkt wel een boekwinkel. En het cursusaanbod van de bieb is ook niet mis, mede dankzij samenwerking met andere instellingen. Hoezo stoffig en stil-zijn? Dat is voorbij, het is nu een bruisend centrum waar veel te halen is voor jong en oud.

Mijn Bieb.

Dat gebouw met die waaiervorm,
of moet ik zeggen wafelvorm,
tussen die vork van de Vondel-
en de Jacob Catsstraat,
daar kwam ik maar wat graag.

Daar speurde ik heel stoer
naar weer een heel nieuw avontuur
van mijn idool: Pim Pandoer.
Van daaruit vloog ik ook wel mee
met Biggles in zijn Tiger Moth
of voerde sciencefiction
van Heinlein en Jack Vance
mij dieper in ‘t heelal.

Lager bij de grond,
reëler en extremer
waren wie ik later vond:
Jan Wolkers en Jan Cremer.

Toen ik daarna uitvloog
naar culturele kringen
elders in de regio,
heb ik de Bieb lang niet bezocht,
maar toen ik iets over ’t Liepke zocht
toog ik naar de Thiemsbrug.
Maar wat de schappen mij ook boden
zij brachten geen verdieping
aan wa’k al wist over die kroeg.

Bij toeval zag ik er
een museummedewerker
van Oald Hengel staan.
Met hem ben’k meegegaan
naar het Beekstraat-arsenaal
met bruikbaar materiaal.

Sinds de Bieb hier is gevestigd
ken ik dit Beursplein als een ware markt
met een aanbod hecht verweven
in het culturele leven.
Al heb ik nog geen boek geleend
ik voel me er kind aan huis.

Vandaag is het 09-09-2009
dat volgens de aanhangers
van de kunststroming
het Zozoïsme (de stroming
die zichzelf in het jaar 2020 opheft)
dient te worden uitgesproken als:
‘Vandaag is het og, og, zo og!’
Vandaag vieren we
dat de Bieb negentig jaar bestaat
en ik zou met de Zozoïsten willen roepen:
‘Go, Bieb, go! Op naar de ioo!’

Genoeg zo over cijfers en letters.
Nu even serieus.
Nu volgt het gedicht
dat ik speciaal voor deze gelegenheid
heb geschreven:

Gelijk bos en bron
stammen naast een stroom
staan kaft aan kaft
band na band boeken
voor uitleen bijeen

Waar frisse wind
in open dialoog
op podium in klare taal
of via beeldscherm digitaal
de weg wijst
naar vindplaats
van kennis en cultuur
van overal

Al negentig jaar
een dwaalplek
en drenkplaats
voor de geest
tot groeien bereid

Negentig jaar Bibliotheek Hengelo, 09-09-2009

Luchthaven Twente

2009-08-24T12:27:00.002+02:00

Maandag 24 augustus.
Vanavond is om 19:30u in de burgerzaal van ons stadhuis een Trefpuntbijeenkomst met één belangrijk onderwerp: de ontwikkelingen rond Luchthaven Twente.
Een paar jaar geleden, voor de Luchtmacht Twente verliet, schreef ik al:

Ze vliegen weer!

Ze vliegen over onze huizen heen en weer!
Ze trekken strepen in de stratosfeer!
Ze gaan verschrikkelijk te keer!
Ze vliegen weer, ze vliegen weer!

Dat is geen luchtmacht meer!
Op luchtmachtsmisbruik komt het neer,
want strijkt daar een vlucht vogels neer,
zij wordt verjaagd door 't luchtafweer!
Du hast es nicht gewolt und
Du hast es nicht gewust.
Je krijgt een lintje van verdienste,je hebt geen smet op je blazoen.
Je mag de schone schijn ophouden dat 't om bescherming is te doen.
Je mag de grote jongen spelen andermans z'n poen.
En wat mij ergert meer en meer;
dat financiële wanbeheer,
dat bodemloos ge-potverteer
van ons belastinggeld, meneer!

Zo'n ding kost twaalf miljoen of meer!
en daarmee vliegt zo'n "jongeheer"
die net ontgroeit is aan z'n teddybeer
nu huizenhoog door onze atmosfeer!
Je trekt je stoute schoenen aan en voelt je kampioen.
Je doet het heus niet in je broek want daarvoor ben je veel te koen.
Je zet er goed de sokken in en je geeft ze van katoen.
Lap alles aan je laars want geen mens kan je wat doen.
Als 'n macho in 't snelverkeer
trapt hij zijn gaspedaaltje neer
lapt lessen goede zedenleer
aan vliegerslaarsjes van suedeleer!

Zo'n vlieger heeft geen weet hoezeer
hij inbreekt in mijn invloedssfeer!
Ik schrik ervan, nog keer op keer,
en buitensluiten lukt niet meer!
Je jaagt de vouwen uit de broek van de eerste beste oen.
Je zet ze lekker in hun hempie met hun burgerlijk fatsoen.
Je doet ze donders mooi de das om als je draait als een tyfoon.
Hebben ze dan nog geen hoge pet op van je kom je 't overdoen.
Maar ik besef maar al te zeer
dat, wat zo'n vliegtuig in een keer
naar buiten stoot aan gas en teer
dat komt eens op de aarde neer!

Was zwaartekracht er maar niet meer!
Dan kwam er nooit zo'n vliegtuig weer!
Dan werd het eenrichtings verkeer
richting onze Lieve Heer!
Je mag de schone schijn ophouden...
Je mag de grote jongen spelen...
Je krijgt een lintje van verdienste...
Ich hab' es nicht gewolt...
Ich hab' es nicht gewust...

Wat mij betreft wordt het een Hi-Tec- en gezondheidspark. Daar zit veel werkgelegenheid in en dat heeft een schone toekomst.

Vakantie-haiku

2009-08-07T12:34:00.000+02:00

Momenten van rust
verdiepen ons genieten.
Hier komt er weer een.

Gemeentelijke kunstaankoop 2008

2009-06-19T21:40:00.000+02:00

Opening expositie ‘Gemeentelijke kunstaankoop 2008’, vrijdag 19 juni 2009 in de stadhuishal van de gemeente Hengelo. Werken van Evert Strobos, Ali Koubâa, Ben Schildkamp, Jan Baetsen, Gertie van Nuenen, Gerard de Vries.

Ach, wat weet ik nou van Kunst. Als het goed is, is het snoepen met de oogjes, dat weet ik ervan. Ik zal u zeggen hoe ik dat gewaar werd.

Midden jaren zestig verdiende ik wat zakcentjes door na schooltijd te werken bij boekbinder Damveld. Damveld was een goedlachse kerel die mooi plat kon praten en vreselijk plat kon zingen, vooral rondom carnavalstijd.
Achter een van de huizen aan de Bornsestraat had hij naast een rijtje autoboxen een wrakkig barakje waar mijn broer en ik met nog wat andere jongens werkten aan de interieuren van grammofoonplatenkoffertjes, u kent ze wel, die papieren harmonica’s met zo’n biesje langs de bovenkant.
Aan het andere eind van dat rijtje autoboxen was een klein galerietje: De Pook van Wim van Oostrom.
“Da’s nen keunstnmakert”, zei Damveld, “Niks an oetleenn! Hee brech niks wier en iej möt r aait zölfs achterhen!”

Op een dag kwam Van Oostrom onze werkplaats binnen: “Damveld, kom eens kijken, hij is klaar!”
”Wel is kloar, wat is kloar?” vroeg Damveld.
“De Kapitein.” zei Van Oostrom.
Wij met zijn allen naar buiten
en daar stonden wij
oog in oog met echte Kunst.

De Kapitein

Een stalen staak staat in het gras
met daarop als brede borstkas
een benzinetank gelast.

Daar weer op
een rare bats, een oude schop
verzaagd en omgeklopt
tot een wrede zeemanskop.

Ledematen als vlerken
van tangen die zich opensperden
gretig graaiend naar de verte.

Roerloos, maar met overmacht
staat het toonbeeld van gezag:

De Kapitein

Zoiets hadden wij nog nooit gezien,
dus wij waren met stomheid geslagen.
Maar Damveld niet:
“Doar is miene batse! En miene knieptang!”

Je zou kunnen zeggen dat Damveld mij het werken heeft geleerd en dat Van Oostrom mij de ogen heeft geopend voor Kunst.
Nadien leerde ik genieten van het werk van Strobos, Koubâa, Schildkamp, Baetsen, Van Nuenen, De Vries en al die andere prachtige mensen die Hengelo rijk is en rijk maken.
Rijk, ja, en laten we die rijkdom koesteren en zichtbaar en genietbaar maken voor iedereen in Hengelo en laten we nu maar hopen dat De Kapitein eeuwig voortleeft al was het alleen al om de nagedachtenis aan Damveld en zijn onvrijwillige, maar mopperend en mosterend toegestane bijdrage aan de Kunst in Hengelo.

Wim van Oostrom (links) met zijn zoon Godfried en tussen hen een door de gemeente aangekocht werk van Wim.

De expositie is tijdens openingsuren van het stadhuis te zien tot en met 1 juli, daarna verdwijnen de aangekochte werken naar het depot in de kelder tot…?

Opening expositie Hettie Franken

2009-06-18T22:05:00.000+02:00

18 juni Opening expositie schilderijen en gouaches van Hettie Franken bij Brok Interieur, Drienerstraat 47, 19:00 uur

Ter verhoging van de feestvreugde mocht Sansan tijdens de opening een aantal liedjes zingen. Hoewel ik er niet als stadsdichter kwam, maar meer als zanger van Sansan, tot nog even snel een rijmpje gemaakt voor de gelegenheid:

Tussen Topmeubelen,
Toptafels, -stoelen, -banken
gaat er niets boven het werk
van Hettie Franken.

Verdeeld over de drie verdiepingen van Brok Wonen zijn de werken van Hettie Franken te bezichtigen in een huiselijke omgeving. Je kunt je zo goed voorstellen hoe het er in je eigen huis aan de muur zou doen en dat maakt je hebberig, want er zijn vele prachtige doeken bij.
Voor wie nog twijfelt aan de bestemming van het vakantiegeld: Koop een doek van Hettie en een heerlijk zitmeubel van Brok. Daarmee kun je langer en met een geruster geweten van een prachtig uitzicht zitten genieten dan tijdens die paar stressige vakantiedagen in een ver buitenland met een CO2-voetprint van hier tot Tokio.

Nog te zien tot en met 30 september.

Burgerjaarverslag 2008

2009-06-10T15:13:00.003+02:00

Op 2 juni verscheen het Burgerjaarverslag 2008 van de Gemeente Hengelo.
Daarin staat, na voorwoord en voor inhoud:

Dag Hengelo

Tussen Enschede
en Borne
vind ik de plek
waar mijn jas kan hangen

Hier ging mijn zon op
“Ben jij het?” vroeg iemand
“Jij bent het” zei iemand

Ik beantwoord de glimlach
met een hoofdknik
stroop mijn mouwen op
en draag
op kousenvoeten
de zon
met haar licht
over huizen en velden
van halverwege Oldenzaal
tot de drempel naar Delden

Daar mag zij
net als ik tevreden
ondergaan

Amusing Willem Wilmink Festival

2009-06-08T14:29:00.005+02:00

Een weekend naar mijn hart:
lekker zingen met Sansan
in de Hengelose binnenstad.
Amusing, t gung dr van!

Rap naar Eanske, in dit geval
een rol achter de coulisse
van ‘t Willem Wilmink Festival:
De Pathmosprinsesreprise.

Dat prachtig Willem Wilminkwerk
laat luisteraars niet onberoerd.
Met het projectkoor en Quasimodo
heb ik vrijdagavond in de Grote Kerk
en zondags in Prismare idem dito
Willem Wilmink’s liedjes uitgevoerd.

’s Avonds werd het zingen mij
in ’t Muziekkwartier te veel.
“Ach, kassian, het is voorbij…”
Brokken in de keel.

Het Cultureel Café

2009-05-30T23:44:00.004+02:00

Het Cultureel Café

Op zaterdagmiddag dertig mei
begint om klokslag twee
in het Beursplein van de bieb
het Cultureel Café.

Hier vind je geen slemppartij,
geen brasserie, oh nee,
geen muzak op de achtergrond,
geen oppervlakkig prietgepraat,
hier zingt men life uit volle mond
en kijkt voorbij de horizont
waarbij men voor de diepte gaat.
Ja, de gesprekken gaan heel diep
bij het Cultureel Café
in het Beursplein van de bieb.

Voor het lessen van die andere dorst,
voor die andere vitamine C,
vind je in ’t Beursplein van de bieb
het Cultureel café.

Ja, vanmiddag was de start van een nieuw initiatief in Hengelose Bibliotheek: Het Cultureel Café.
De bedoeling is dat dit eens per maand gaat plaatsvinden. De eerste keer stond in het teken van amateurkunst en de MAK09: met korte interviews over amateurkunst, een vooruitblik op het programma van de MAK09, het vocaal festival Amusing Hengelo en natuurlijk mooie optredens met poëzie en muziek van de stadsdichter, Sansan en het a capella quintet Amusing.

John Heymans ondervraagt de stadsdichter over zijn inspiratiebronnen, drijfveren en aansporingen.
Nutteloos buitenlandstaalgebruik blijkt zo'n aansporing: dus, hup, de Sing-in-canon van het Amusing Hengelo vocaal festival wordt ineens gewoon leuk:
(want Nederlands daar is niets mis mee)
Amusing Hengelo

Hoor toch hoe mooi of het klinkt
als iedereen samen zingt.
Hoor toch hoe mooi of het klinkt
in Hengelo.
Zo mooi zingt Hengelo.
Amusing Hengelo
Amusing Hengelo
Zo mooi klinkt Hengelo.
De samenzang
De samenzang
De samenzang
De samenzang

Soms zijn Engelstalige liedjes zo grappig, zoals die van Tom Lehrer, en als je ze graag beter bereikbaar wilt hebben voor mensen die het Engels niet machtig zijn dan moet je ze wel vertalen, zoals:

I Got It From Agnes, dat werd:

Ik kreeg het van Anne

Ik geef om hen en zij om mij
en samen zingen maakt ons blij.
Wij zijn een klein maar heel close koor
dus geven wij alles door.

Ik kreeg het van Anne,
zij kreeg het van André
dat moet haast wel want Rita gaf
het hem in Wijk aan Zee.

Zij kreeg het van Herbert
die het van Yvonne kreeg
omdat Gerrit haar een boek gaf
dat ie kreeg van mij.

Loes kreeg het van Henry
die kreeg het van Annet
die kreeg het van de Sint
toen ze haar schoentje had gezet.

Pierre gaf het aan Shiela
want ze speelden Zwarte Piet
dus ook aan Daan, Ariane en Sjaan
en aan Margriet.

Max kreeg het van Edith
met wie hij samenleeft.
Zij kreeg het van haar vader
die haar werk’lijk alles geeft.

Zij gaf het ook aan Daniël,
die aan zijn kat Minou.
Zelfs mijn tandarts heeft het nou…
al snap ik niet goed hoe.

Maar ik kreeg het van Anne
of misschien van Marie,
of van Dini of Mini of Rini of Tini
ach, het maakt niet uit van wie.

En waar ik het ook kreeg,
ach, dat geeft geen sodeju,
want als u om mij geeft, plezier aan mij beleeft,
(zich aan mij overgeeft …)
geef ik het aan u!

Een ieder die onderwerpen wil aandragen die behandeld kunnen worden in Het Cultureel Café kan zich melden bij de Bieb.

Paviljoen 'De Ontmoeting'

2009-05-29T14:33:00.004+02:00

Morgen is Paviljoen 'De Ontmoeting' open voor publiek.

De Ontmoeting

Dat is waar iedereen naar snakt:
even niets te hoeven doen,
even niks te moeten,
even ont-hoeven,
ont-moeten.

Slechts met Rilke roepen:
“…de moed moet zich een keer uitstrekken…
…tot in de toppen van je vingers:
als na het bad…
…voor een keer de lokken los dragen
en de wijde open kragen…’’

Dat dit kieteltuintje op deze wijze
tot bloei zou komen,
met andere geuren,
met ander gekwetter,
met een andere begroeting
bij de ontmoeting.

BAM!

2009-05-23T09:42:00.002+02:00

Zaterdag 23 mei
Het tweede Bern Art & Music Festival gaat om 12:00 uur van start in het Prins Bernhardplantsoen en is gratis toegankelijk voor iedereen.

BAM!
Eén schaap was over de dam!
Toen wist ik wel wat daarvan kwam:
de tweede editie van BAM!
Want BAM! smaakt naar meer.
BAM! is te leuk voor maar één keer.

En het kieteltuintje trilt weer even
bij het vooruitzicht van het leven
van BAM! opnieuw in het plantsoen.
Maar BAM! is juist om BAM! te doen.

Met een podium voor pop
en plaatselijke hits
en een verrassingshoek
voor razend knappe kids
en een hoek voor kunst
en in de Lounge cabaretgeklooi.
Met een Knock-Out-tournooi
in een pannakooi
en in de Koepel jonge helden:
zoveel leven zag dit tuintje zelden.

BAM! is zo gek nog niet
al is het uit verveling verzonnen.
BAM! is er klaar voor.
BAM! is weer begonnen.

Voetbal

2009-05-17T18:09:00.005+02:00

Voorheen Amstelcup

Hoe mooi zou ’t zijn als zondag na de strijd in Rotterdam,
nadat het warme lied ”Goa stoan…” is uitgeklonken,
het Twentse elftal Steve MacClaren op de schouders nam
met boven hem de cup waaruit voortaan Grolsch wordt gedronken.

Maand van de AmateurKunst

2009-05-16T13:58:00.001+02:00

Om 11.45 uur vond voor het
Stadhuis de opening plaats van de Maand van de AmateurKunst middels een muzikale act.
150 kinderen van de Titus Brandsmaschool zongen een door Folkert Buis gecomponeerd MAKlied op tekst van de Stadsdichter onder begeleiding van de slagwerkgroep van de Muziekschool.
Daarna opende wethouder Gerard Ter Ellen MAK09 met een slag op de grote trom en werd op diverse podia in de binnenstad gemusiceerd en gedanst.

MAKlied

beginnen met ritmisch scanderen, uit elke hoek:

zang
dans
muziek
theater
nieuwe media
beeldende kunst
dichten en schrijven

ritmisch op toonhoogte, uit elke hoek:

zingen is zo leuk
dansen is zo leuk
trommelen is zo leuk
tekenen is zo leuk
schilderen is zo leuk
vormgeven is zo leuk
toneelspelen is zo leuk
muziek maken is zo leuk
alleen of in een groep

vanuit elke hoek elk koor een regel:

Als je houdt van wat je doet
in je vrije tijd
dan groei je uit van leek
tot liefhebbende kenner.
Zo ontwikkel jij jezelf
en je artisticiteit
tot je plaatselijk beroemd bent
of misschien wel een BN’er.

elk koor twee regels, elkaar overlappend:

De maand van de amateurkunst
biedt een podium aan wie
zijn of haar liefhebberij
aan breed publiek wil tonen.
Iedere Hengeloer
zal die zangers, dansers, musici
met een warm applaus
voor hun inspanningen belonen.

Ja, liefhebbers van kunst
hebben een streepje voor.
Dat merk je als je zanger
bent in een kinderkoor
of deelneemt aan projecten
van Crea of muziekschool
van Bieb of Barst, orkest of club,
AkkuH of Metropool
in Hengelo, in Hengelo, in Hengelo, Oooooooo!

deze laatste regel natuurlijk allemaal

Wilmink op het spoor

2009-05-16T10:16:00.004+02:00

In het kader van Wilmink op het spoor kwam vanmorgen om 8:25 uur een delegatie uit Enschede aan op ons tochtige en koude station om reclame te maken voor het aanstaande Willem Wilmink Festival. Dichter/schrijver/uitgever Bert de Haan (met rode hoed) droeg gedichten voor en zong liedjes begeleid door Leen Hoogenboom op accordeon. Wethouder Roelof Bleker sprak mooie woorden, er werden tasjes met Wilminkboeken uitgedeeld aan onze wethouder Bert Otten, aan de Biebdirekteur Marion Mertens en aan de Stadsdichter. Onze wethouder en Biebdirekteur spraken mooie woorden en ik droeg de tekst voor van het lied 'Cowboy Fred', dat Willem voor mijn vijftigste verjaardag geschreven had.

Cowboy Fred

Op de prairie tussen Hengelo en Oele
rijdt een cowboy op zijn ouwe, trouwe vos.
Hij wil brood nu hij zich hongerig gaat voelen
maar helaas, geen bakkerswinkel is meer los.
(Helaas, geen bakkerswinkel is meer los.)

Op zijn merrie zit hij voor zich uit te dromen
zoals elke cowboy wel eens dromen kan:
over andere cowboys, uit de tijd gekomen
en dan moet je zelf toch altijd weer verdan.
(Dan moet je zelf toch altijd weer verdan.)

Op de prairie tussen Losser en De Lutte
is die cowboy soms van somberheid vervuld
en al rijdend tussen vale plaggenhutten
roept hij: "Waarvoor krijg ik alles op de schuld?"
("Oh, waarvoor krijg ik alles op de schuld?")

Cowboy Fred…
Hij zegt glijer, hunnie zeggen autoped…
Cowboy Fred…
Wat hij niet extra deed is volgens hunnie juist opzet…
Cowboy Fred.

Maar opeens heeft hij die stemming overwonnen,
want vanavond zal hij heerlijk dansen gaan
met zijn steun en toeverlaat: met zijn Yvonne.
Eerst trekt hij zich daar nog andersom voor aan.
(Hij trekt zich daar nog andersom voor aan.)

Cowboy Fred…
Zijn manchesterse broek ligt voor de grond, dat vindt hij niet zo slim…
Cowboy Fred…
want die is sterker dan een van denim, aaah…
Cowboy Fred.

Dan gaat hij naar buiten heen,
kijkt een maal naar zijn voeten en zegt:
"Foei toch, mijn schoenveters zitten open!"
Dan hoekt hij daal en knupt ze dicht.

Tekst: Willem Wilmink
(Van 'parlando'-tekstdelen voorzien door Fred van de Ven)

Daarna werd er nog samen gezongen rondom Leen met zijn accordeon:
'Frekie', 'Hilversum 3 bestond nog niet', 'Grote blote billen in lantarenlicht' en 'In de trein' en toen werd het warempel nog eventjes heerlijk warm daar op dat tochtige perron.
Met de Internationale Trein vertrok de delegatie even later dieper Overijssel in om haar missie te vervullen.
Dat wordt nog wat van 4 t/m 7 juni in Enschede en op 11 juni in Zwolle.

Waar was jij op dertien mei?

2009-05-13T08:31:00.001+02:00

dertien mei
die datum dringt
een beeld op
naar het heden
van gedonder
van heel ver
van een wolk
bij prachtig weer
van een plotse
luchtdrukgolf
van een grote
zwarte wolk
die terwijl
hij overdreef
papiersnippertjes
strooide
zodat het knisperde
op de bladeren
van de bomen

hulpverleners
met sirenes
raceten
heen
en
weer
en
ik stond in de snipperregen

Hengelo in de Afghanistand

2009-05-11T15:54:00.005+02:00

Nieuw Beleid

“Naar veiligheid streven heeft prioriteit”
Iets tekent zich af dat lijkt op beleid
van onze zo stipte gemeente.
Beducht voor een schadeclaimscenario
neemt men ten Stadhuize geen risico:
Men hoedt u, dus wee uw gebeente.
Liefst worden er benen geamputeerd
om te voorkomen dat u zich bezeert
bij een val op gras of gesteente.

Naar gedoogzones, struinplekken wordt er gezocht
waar je spelen kunt en wèl hutjes bouwen mocht,
dus men zoekt achter gesloten deuren.
Op veel braakliggend land mag dat nu niet,
dus stelde men voor: Plant daar koolzaad of wiet
om kaalslag weer wat op te fleuren.

Zo langzamerhand bekruipt mij ’t gevoel
dat Hengelo steeds meer gaat lijken op Doel
waar rede voor regel moet zwichten.
Ach, ik weet wel, er gaat ook zoveel wèl goed,
maar al dit gedoe ontneemt mij de moed
en inspiratie om dat te bedichten.
Al wat mij nu nog te binnen schiet
is het lange droevige gortdroge lied
van het triestste der trieste gezichten:

Zand zand zand,
nergens in het land
zoveel braakliggend zand
in de stad en aan de rand
als in Hengelo in de Afghanistand.
Elk monumentaal pand
loopt groot risico want
verval krijgt de overhand
en het geld loopt zo als zand
door het gat in onze hand.
Onze skatebaan moest weg want
daar liep het uit de hand.
De EMGAhal moet aan de kant
daaronder ligt ook heel mooi zand.
Veel bouwplannen zijn gestrand;
kopers bleven weg als klant.
Geef ze geen ongelijk want
wie heeft graag als uitzicht zand.
Zand zand zand,
nergens in het land
zoveel braakliggend zand
in de stad en aan de rand
als in Hengelo in de Afghanistand, enz.

Cultuurpodium De Houtmaat

2009-05-10T13:24:00.001+02:00

Het was weer een prachtige middag bij de Houtmaat en er hing een super gezellige sfeer; kinderen in de speeltuin, ouders op het terras of op klapstoeltjes voor de muziektent, roeibootjes op het water, mooie muziek van de BigBang (de jeugd big band van de muziekschool o.l.v. Bert Fransen) en Josje & Elske (winnaars Rabotheater Open Podium Twente 2008), gedichten door Stadsdichter Junior Emma-Sophie Ekelmans (die speciaal voor Moederdag een aantal gedichten heeft geschreven).

Ikzelf heb geen moederdaggedichten op mijn repertoire dus ik heb het gelaten bij een selectie uit deze blog, aangevuld met een bij de sfeer passend gedicht van Theo Vossebeld:

De bromvlege

Ik wet wa de bromvlege is ne rotvlege
den geet oe op t etn zitn en drit oe op de roetn
ma toch…

Ik wet wa, de bromvlege is nen vleegndn groezel
den oe aait onröstig maakt en döt zeukn noar n vleegnklapper den vort is
ma toch…

Ma toch, a'j allene de bromvlege heurt
op nen zommernoamiddag onder de beume
dan is t der röstig

En at de vlege dan eavn biej oe kump zitn
in t deepblauw met t greun en t gel en den gooldglaans
dan zo'j geerne wiln
da'j zo nog lange biej mekaar konn blievn

Re-integratiebeurs

2009-05-09T12:00:00.004+02:00

Re-integratiebeurs
zaterdag 9 mei 2009 Werkplein Hengelo/ ROC van Twente

`Een leven lang leren´ luidt hier het devies.
Ver weg van de leesplank met aap, noot en mies
biedt men u een re-integratieadvies
en workshops voor inzicht en presentatie,
voor werk en privé en voor sollicitatie
die vergroten de kans op participatie
op de markt des arbeids van deez’ prachtige natie.

Ja, laten we leren te re-integreren.
Ja, laten we ons laten stimuleren.
Want niets kan ons zo enthousiastmeren
dan een oproep van de dames en heren
van voorheen CWI en vernieuwd UWV.
Via Werkplein doet ook de gemeente nu mee
en vandaag zelfs het Twentse ROC.

Met uw beste pak aan en met uw CV
- nee, daar bedoel ik niet de verwarming mee-
meldt u zich bij de AO-RC
of bij uw persoonlijke RC-WW.
Met een PvE en een REVI
bedingt hij een RO en een EMVI
bij de RIB volgens de SUWI

Bij AG zal de BO van het KCC
aandringen op IB van iemand in de WW.
En via het voormalige LISV
krijgt zelfs een WAJONGer een CD.
Die geeft hem een toegesneden RA,
dus niet toevallig een EMVA,
geheel volgens regels van de REA.

Dit zijn gouden tijden voor de CTC
want wie wil er nou geen COP
of een IRO en een POP?
De USZO’s onder SZW
…(zucht)
Genoeg van die afkortingen.
Die doen mij denken aan strafkortingen.

Hoe leer je een leven lang? Dat is de vraag.
Wat ik hier nu al geleerd heb vandaag:
Die afkortingen laten zich wel lekker verdichten
maar bieden zeer zelden heldere inzichten.
Net als het jargon der re-integratie
vertroebelt het enkel de communicatie.

Het is zo helder als kristal:
Omlaag met dat uitkeringsgerechtendenaantal.
Men ziet mensen niet graag stil aan de kant staan
en uzelf heeft vast ook veel liever een baan.
Vandaag staan hier vele deuren open,
nu de geest en het hart nog
en dan verder lopen.

De hier gebruikte afkortingen in alfabetische volgorde:

AG = Arbeidsgeschiktheid
AO-RC = Administratief Ondersteuner Re-integratiecoach
BO = Back Office
CD = Contractdeskundige Inkoop en Re-integratie
COP = competentie ontwikkelingsplan
CTC = Competentietestcentra
CV = Curriculum Vitae
CWI = Centrum voor Werk en Inkomen
EMVA = Economisch meest voordelige aanbieding
EMVI = Economisch meest voordelige inschrijving
IB = Intensieve Begeleiding
IRO = Individuele re-integratie overeenkomst
KCC = Klanten contact centrum
LISV = Landelijk instituut Sociale verzekeringen
POP = persoonlijk ontwikkelingsplan
PvE = Programma van Eisen
RA = Re-integratie Advies
RC-WW = Re-integratiecoach Werkloosheidswet
REA = Wet op Re-integratie arbeidsgehandicapten
REVI = Re-integratievisie
RIB = Re-integratiebedrijven
RO = Re-integratie Overeenkomst
ROC = Regionaal Opleidingen Centrum
SUWI = Structuur Uitvoeringsorganisaties Werk en Inkomen
SZW = Sociale Zaken en Werkgelegenheid
USZO = Uitvoeringsinstelling Sociale Zekerheid voor Overheid en Onderwijs
UWV = Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen
WAJONG = Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten
WW = Werkloosheidswet

Zie verder:
http://www.st-ab.nl/afkortingen.htm

Kunstdoel

2009-04-30T12:22:00.002+02:00

Doel is een dorpje gelegen aan de linkeroever van de Schelde, tussen de dokken van Antwerpen en de kerncentrale. Het moet verdwijnen om ruimte te maken voor twijfelachtige uitbreiding van die dokken. Kunstenaars uit het dorp en uit heel België en daarbuiten verzetten zich met hand en tand, pen en penseel, stem en instrument tegen de afbraak middels Kunstdoel.
Zie hier een prachtige wandschildering/gedicht van Jan Van Imschoot.

10 mei is er een Bedichting van Doel. Iedereen kan mee doen. Schrijf je in en help Doel te behouden.

Bevrijderslaantje

2009-04-29T13:45:00.005+02:00

Het Bevrijderslaantje krijgt bomen.
Zie dit bericht in TCTubantia.

Om het Bevrijderslaantje groener te laten lijken
plaatst men rode esdoorns in plaats van eiken.
Voor veel geld wordt het laantje van valzand voorzien:
Voor wie bij gebrek aan bankjes uit de boom valt misschien?
Daar is Hengelo goed in; in financieel getover.
Komt het even niet goed uit – hup, zand erover!

Turing Nationale Gedichtenwedstrijd 2009

2009-04-22T15:48:00.020+02:00

Iedereen kan nu deelnemen aan de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd en daarmee kans maken op de hoofdprijs van 10.000 Euro.

Altijd leuk zo’n wedstrijd.
Al zo’n 13 jaar organiseert de Bibliotheek Almelo, samen met De Twentsche Courant Tubantia de Willem Wilmink Dichtwedstrijd.
Voor de eerste versie in 1996, die toen nog niet zijn naam droeg, bedacht Wilmink de verplichte zin: “tevergeefs, er schoot mij niets te binnen”. De hoofdprijs was een kratje Duvel.
Voor die gelegenheid maakte ik het volgende gedicht:

De Regionale Prijsvraag
Het regionale middagblad,
dat om kopij verlegen zat,
verkondde luid;
"De regionale Bieb die schreef,
als prijs een kratje bier te geef,
een prijsvraag uit."

Geen regionaal gebrouwen bier,
om echte Duvel ging het hier,
mooi vol en straf.
De regionale lezer haakt,
omdat wat vreemd is hem niet smaakt,
bij voorbaat af.

Als regionale tempelier
dorst ik te dingen naar dat bier,
maar tevergeefs.....
Er schoot mij niets te binnen dat
zo vol was als dat gerstenat,
alleen dit leegs.

Omdat ik met Triooo optrad tijdens de finale heb ik afgezien van deelname.
Dit gedicht laat zich zingen op de wijze van de Grijze Orgelman (Edwin Rutten) van Het Klokhuis. Wilmink heeft heel veel gedichten voor Het Klokhuis geschreven op die melodie omdat er te weinig geld was om steeds een nieuwe melodie te laten schrijven door Harry Bannink.
Bij Quasimodo noemen we deze gedichtenvorm een KIWI, dat is een afkorting van Kort Intermezzo Willem.
Dezelfde vorm heeft:

De Gulden Snede

De Grieken in 't algemeen
namen de wortel vijf min één
gedeeld door twee.
De uitkomst is dan van de één,
en zo getuigden zij in steen,
de gulden snee.

Le Corbusier, een architect
die mensen in 't kwadraat ontdekt,
deelde reeds mee:
Vanuit het kruis der mensen is
hun uiterste belemmernis
de gulden snee.

Die nul punt zes één acht nul drie
die zie je in de regel niet
maar voel je wel.
Als je moet reiken naar een raam
of je schuift bij een tafel aan,
je zit nooit knel!

Ik zou zo zeggen; zet u neer aan een tafel en open uw dichtader en laat het vrijelijk stromen.
Wie weet stroomt eind januari 2010 een fors bedrag op u toe.

In den beginne was het woord

2009-03-23T16:11:00.012+01:00

In den beginne was het woord

Holbewoner 1: “Eh”

Holbewoner 2: “Hè”

Holbewoner 1: “Een?”

Holbewoner 2: “Nee, twee!”

Holbewoner 1: “Eewt?”

Holbewoner 2: “Ja”

Holbewoner 1: “High”

Holbewoner 1 en 2: “Five!”

Wie zou het uitgevonden hebben;
Taal en teken, spiegeltaal en spiegelteken?
Laatste etstaal?

Cirkels van succes

2009-03-20T11:38:00.003+01:00

Vrijdag 20 maart werd een miniconferentie gehouden in de Burgerzaal van het Stadhuis met als onderwerp: De sociale visie Cirkels van succes waarin de ambities van de gemeente Hengelo voor de komende jaren zijn geformuleerd.

Cirkels van succes

Waar draait het om bij die “Cirkels van succes”?
Bedoelt men dan een feestje rond een champagne fles?
De glazen goed gevuld en hoog opgeheven,
elkaar lachend schouderklopjes en complimentjes geven?

“Cirkels van succes” roept men hier vanaf de toren
en alle sociale partners en burgers moeten ’t horen.
Alsof dat succes hier zomaar aan komt waaien
nog voor alle schijven in het zelfde tempo draaien,
want is hier het wijdverspreid ambtelijk apparaat
wel bestand tegen het tempo van de man in de straat?

Van degenen in het centrum van de cirkel van zorg
bij wie zich de moed in de schoenen verborg.
Wie geeft hen de middelpuntvliedende kracht
naar een cirkel van toekomst die naar hen lacht?

Van de mensen wiens cirkels zich niet kunnen sluiten.
Ze zitten maar binnen, vallen overal buiten
en zien slechts die cirkels vanachter hun ruiten:
Die cirkels waarnaar zij wel kunnen fluiten.

Dus een cirkel van betrokkenheid moet dubbel getrokken
om cirkels van initiatieven ontlokken,
om cirkels van vragen en van verlangen,
van overleg en afwegen van de belangen,
om cirkels van kansen en van budgetten
en cirkels van zelf wat op poten zetten.

De cirkels van plezier en geluk in n tuk,
die cirkels die kunnen hier dan niet meer stuk.
Eén cirkel van tevredenheid met een dikke lijn
ruim rondom Hengelo: Fijn er te zijn.

Couleur Locale

2009-03-09T15:44:00.002+01:00

Zaterdag 7 maart
De Stadsdichter bij Radio Hengelo

Couleur Locale

De luisteraar had zich verslapen
of liep wat op de markt te gapen
Maar hoe het ook zij:
Daarvan zat ik dus mooi te balen.
De tweede helft Couleur Locale
was geheel gewijd aan mij.
Een uur de Stadsdichter aan ’t woord
Voordien was dat nog ongehoord
op de locale radio.
Met rijm en dichtsels en gezang
- inhoudelijk passend, geen behang! –
van koor Sansan en bandje Triooo.

Een uurtje dobberen
tussen doopceel
en drijfveer,
tussen zielenroerselen
en gedachten
en gedichten
in woord en zang.

Frank Löwik overleden

2009-02-25T11:34:00.008+01:00

Zwarte streepkes

Allenig zwarte streepkes
niks as fiene zwarte streepkes
komt r oet miene pen

Ze loat zich nich kruln
dee weurde

Ik doo mer wat krasn
en a’k wier leazn kan
steet r:

FRANK LÖWIK 1956 – 2009

Gisteren bereikte mij het verbijsterende bericht dat in Leeuwarden Frank Löwik plotseling was overleden. Frank was groot pleitbezorger van de Twentse taal en cultuur en was o.a. oprichter en mederedacteur van het onregelmatig verschijnende tijdschrift De Nieje Tied.
Ik wens familie, vrienden en kennissen veel sterkte bij het dragen van dit verlies.
Een doorwoelde nacht bracht mij tot bovenstaand gedicht.

Carnaval 2

2009-02-20T22:35:00.006+01:00

Voorafgaand aan de verlichte carnavalsoptocht mocht ik vanaf de jurywagen een gedicht voordragen:

Carnaval in Hengelo

Hier komen de dagen van zotten en sleutel overdragen
En dagen van praalwagenparades door de straten
Naar dansmarjannekes wordt gestaard want korte rokjes vragen
Gestrooid wordt danig in de straat om straatvegers te plagen
Elke gala-avond is het raak en danst men in extase
Laat tot Vastenavond in bonte overalls de maskerades
Onderdompelen in Dommelsch of Grolsch tot de klok telt twaalf slagen
(O, aan de elf voorbij wordt men herboren deze dagen van alaaf, alaaf, alaaf)

Dit acrostichon werd gevolgd het carnavalslied dat ik nog op de plank had liggen en dat ik nu, speciaal door Erwin Strikker op muziek gezet en op toetsen begeleid, kon laten horen:

Trala trala

Als ik jou nou tralala
en jij mij tralalala,
dan kunnen we tralala
en samen tralalala,
Zodat we dan tralalala
en ook tralalalala,
totdat we tralalalala
en tralalala.

Refrein:
Jaaaaaaa,
laten we tralalalalalalala,
laten we tralalalalalala (trala trala).
Ja, laten we tralalalalalalala,
trala, lala, trala, lala, tralalalalala.

Dan zal ik jou tralalala
en zal jij tralalalala
en zullen we tralala
om samen tralalala.
We zouden ook tralalala
en ook tralalalala,
zodat we tralalalala
en tralalala.

Refrein:

Dan geef ik jou tralalala
en geef jij tralalala
en geven wij tralala
dan gaan we tralalala.
Vergeet ook geen tralalala
en geen tralalalala.
Zo gaan we tralalalala
en tralalala.

Refrein: (bis)

Er zijn maar weinig woorden nodig
om het leuk te hebben.
De stemming zat er goed in:
glimlachen van oor tot oor,
de handjes hoog wapperen
of op elkaars schouders
in de polonaise.
De praalwagenparade kwam op gang
en begon aan een rondje
door de binnenstad
en als jurylid gaf ik cijfers
aan de voorbijtrekkende wagens
en loopgroepen.
Creativiteit met papier-maché
en lichtjes, kleding en muziekjes,
maar ook sjokken
met lichtgevende stokjes
in te ruimzittende dierenpakjes.
En teringherrie,
zo hard,
dat je je afvraagt
of decibellen
altijd samen gaat met debielen.
En dieseldamp
van trac- en generatoren.
Wanneer komt er een rookverbod op straat?
Bijna een uur lang
trok de stoet voorbij
en toen de laatste wagen wegtrok
– de prachtige twintowers van de Weidemennekes
of was 't van de Windbuuln? –
diende de eerste zich weer aan:
het rondje zat precies vol!
Net als mijn hoofd
en mijn neus!

Ik ben die herrie niet meer gewend
en hoewel ik er naar verlangde
ben ik afgehaakt
en toef ik in rustiger oorden
tot woensdag
ons eigen bestuur
de sleutel terug krijgt
en het gezag weer overneemt.
Tot dan snakken naar
Hengelo, de gekte voorbij!

Carnaval 1

2009-02-13T12:11:00.005+01:00

13 ferbruari
Gisteren stond er in de krant dat gebouwd gaat worden bij de brouwerij
Ik moet eerlijk zeggen dat ik toch wel eventjes moest lachen, maar daarna begon het hoofdschudden weer.

Carnaval is niks te vroeg dit jaar.

Ja, er komt weer leven
in de brouwerij
Er werd al wat geschonken
met wethouder erbij
Maar dat vrolijk feestje
ging aan mij voorbij
Want ik lag in de lappenmand
door R.S.I. overmand
wegens overmatig hoofdschudden
en schuddebuiken (Zucht)

Fysiek: ja, een probleem
maar niet alleen bij mij
Heel Hengelo ligt in de knoop
Ik zet het op een rij
Boomhut, badhuis, bomenkap,
de baatbelastingblunders,
- vind je ’t gek dat ik naar adem snak -
’t gesteggel rond de bunders
voor rotondes en Dalmeden
Door stap op misstap wordt er hier
wel heel veel pijn geleden
Die heelmeesters, die zachten,
die ’t hier zo hard laten stinken
ruil die in voor harderen
dan gaat het hier weer blinken

De Raad van Elf staat klaar
om de stad over te nemen
Hopelijk zijn we daarmee
in een wip uit de problemen
Want met zotten aan het hoofd
en hun hossende horden
kan het hier in Hengelo
niet veel gekker worden

Alaaf Alaaf Alaaf

Hamam 3

2009-02-06T12:39:00.005+01:00

6 februari. Bron:TCTubantia
Hamam in badhuis van de baan

Wie wast handjes in onschuld?
Wie veegt wiens stoepje schoon?
Is men dat zo gewoon
dat hier geen teen nog omkrult?

Voor geest en lichaam rein
moet men in Enschede zijn.

Op papier grote plannen...
In de praktijk grote gaten...
Als houden van Hengelo pijn gaat doen
stokken woorden in de keel.

Uitgaan in Hengelo

2009-02-04T19:45:00.006+01:00

4 februari, bron: TCTubantia
'Koning van twist' voor pampus
Henk van de Wetering, mijn kameraad en drummer bij o.a. Triooo en The Hun, is zaterdagnacht door uitsmijters van discotheek New York mishandeld.

Kijk
als je een vodcastdocumentaire over uitgaan in Hengelo wilt maken
als je denk dat het leuk kan zijn daar ook discotheek New York bij te betrekken
als je dan nog even moet wachten op de baas daarvan
als je dan even op de dansvloer een dansje doet
als je dan door jaloerse jongetjes van de dansvloer wordt geduwd
als je dan door uitsmijters hardhandig wordt opgeraapt
als je dan met je arm op je rug en een knietje in je nieren op straat wordt gekieperd
als je daar wordt uitgescholden door ook naar buiten gekieperde pubers
als je dan politieagenten vraagt op te treden
als je dan te horen krijgt dat je moet ophoepelen
als je dan ontdekt dat je bril nog ergens binnen ligt
als je dan aangifte wilt doen van mishandeling bij het politiebureau
als je dan te horen krijgt dat ze dat weigeren en daarna nog vier keer
dan snap je dat uitgaan in Hengelo gewel(da)dig is!

'Die oude man viel gewoon meisjes lastig'
Hij heeft wel vijf keer geprobeerd aangifte te doen van mishandeling.

Kijk
als je horecabaas bent
als je je geld moet verdienen aan wat pubers uitgeven tijdens het uitgaan
als je het goed vindt dat jonge meisjes in vergaande staat van ontkleding aan de trapeze krioelen (er zijn getuigen)
als je de uitsmijters de vrije hand geeft en hun daden verdedigt
als je je daarin gesteund weet door de politie
als je daar eerst “goeie afspraken” mee gemaakt hebt
wie heeft dan recht om te spreken over een lulverhaal?

Als het Rabotheater dansavonden organiseert voor niet-pubers, schreeuwt de Hengelose horeca moord en brand, omdat er onder hun duiven wordt geschoten!

Nachtkaars in Beekstraat
Vrijheidsbeeld van Hengelo?
Ga er maar niet uit!

Stadsdichter Enschede

2009-02-01T14:08:00.005+01:00

1 februari
Frank Wijering is de nieuwe Stadsdichter Enschede geworden.
Zaterdagavond 31 januari is hij door wethouder van cultuur Roelof Bleker in Media Art Café Berlijn aldaar benoemd voor de komende twee jaar.
Hier een van zijn inzendingen:

Reuzenrad met uitzicht

Ik durf niet goed
maar tegen dochters
is uiteindelijk niks bestand
laat staan mijn angst voor hoogte, dus

we gaan

In het reuzenrad lijkt Enschede
wel een Echte Stad, zo ver keek
ik nog nooit, zo over de rand
is het bijna buitenland

alleen

de klok van de ouwe kerk
is zo dichtbij dat ik schrik
de wijzers tellen af:
daar gaat je laatste ogenblik

omlaag

langs de grote brand
en de vuurwerkramp en meer
geschiedenis die gaten slaat
in het verdwijnend nu

omhoog

waar naast de torenspits plots Wilmink
op vleugels aan komt zweven
"Noem je dit hoog?" roept hij en fladdert
jubelend met het laatste woord

uit zicht.

Gefeliciteerd Frank en gefeliciteerd Enschede en bedankt Bob Boswinkel en Lidwiene Vermeij.
Ik voelde mij zeer vereerd om met mijn vriendenkoortje Sansan een bijdrage te mogen leveren aan deze prachtige avond.

Harde tijd

2009-01-29T23:59:00.001+01:00

30 januari
Gedichtendag.

De tijd gaat zo hard
dat ik tijdens het lezen
de pagina van deze dag
al uit de gedichtenkalender
begin te scheuren.

Hij zal de hele dag nog hangen,
scheef voor de komende dagen.

Het is een harde tijd.

Dichter bij Overijssel

2009-01-29T23:28:00.002+01:00

Koos Geerds is eerste ‘Dichter bij Overijssel’

Dideva

2009-01-29T13:59:00.001+01:00

29 januari
Ramsey Nasr Dichter des Vaderlands

Voorleesontbijt Dr. Kuyperschool

2009-01-27T22:41:00.004+01:00

27 januari
In het kader van het Nationale Voorleesontbijt heeft de stadsdichter vanmorgen voorgelezen voor groep 3 en 4 van de Dr. Kuyperschool, een school die veel aandacht aan taal besteedt. Te horen waren o.a. de reeks gedichten Vrienden uit Willem Wilminks boekje Ik snap het: liedjes voor jonge kinderen met illustraties van The Tjong Khing. Bert Bakker, Amsterdam 1993. Twaalf gedichtjes in een vaste vorm met een strak metrum over een aantal katten die allerlei avonturen beleven in hun buurtje.
Daarna nog uit Wilminks Een hond gaat op reis. Gedichten voor verstandige vijfjarigen. Bert Bakker, Amsterdam 1992.

EEN HOND GAAT OP REIS

Een hond verdwaalde op een keer.
Ach, hij verdwaalde steeds maar meer.

Op alle straten scheen de zon.
De hond kwam aan op een station.

Dat lange ding. .. wat..zou dat zijn?
Hij dacht: misschien is het een trein.

Hij zocht een plaatsje eerste klas
omdat het daar zo rustig was.

Die avond had het jeugdjournaal
een vreemd verhaal:

Een hond ging helemaal alleen
en eerste klas naar Heerenveen.

Nu heeft zijn baas hem afgehaald
en ook de lange reis betaald

en zit de hond op zijn gemak
weer bij zijn eigen etensbak

en hij vertelt aan ieder beest:
IK BEN IN HEERENVEEN GEWEEST.

Uit eigen repertoire kwam het best wel moeilijke:

Koning zijn

Koning zijn, dat is pas fijn!
Hele dagen taartjes eten,
van de prinsjes geen kwaad weten,
ja, dat is pas fijn!

Koning zijn, dat is pas fijn!
Hermelijnen mantels dragen,
koninginnenpages jagen,
ja, dat is pas fijn!

Koning zijn, dat is pas fijn!
Met een schaar door lintjes knippen,
van Oranjebitter nippen,
ja, dat is pas fijn!

Koning zijn, dat is pas fijn!
Altijd met de scepter zwaaien,
stiekem in de schatkist graaien,
ja, dat is pas fijn!

Koning zijn, dat is pas fijn!
Nooit prinsessenboontjes doppen,
erwtjes in haar bed verstoppen,
ja, dat is pas fijn!

Koning zijn, dat is pas fijn!
Saaie Troonredes voordragen,
maar alleen op Prinsjesdagen,
ja, dat is pas fijn!

Koning zijn, dat is pas fijn!
Nooit je waardigheid verliezen,
altijd Vorst, maar nooit bevriezen,
ja, dat is pas fijn!

Koning zijn, dat is pas fijn!
Schaken is wel te verdragen,
hooguit mat staan, nooit geslagen,
ja, dat is pas fijn!

Koning zijn, dat is pas fijn!
’t Blauwe bloed van ’t huis erkennen,
maar alleen met kroontjespennen,
ja, dat is pas fijn!

Juf kreeg de tekst mee, om later uitleg te geven.

Installatie van Edo Zupan

2009-01-25T21:34:00.005+01:00

De stadsdichter trad vanmiddag samen met Sansan op bij de expositie van de installatie van Edo Zupan in galerie “De Werkplaats”, Hemmelshorst 3, Borne.
De expositie is vanwege overweldigende belangstelling verlengd tot en met 22 februari. Openingstijden: vrijdag tot en met zondag van 13.00-17.00 uur en na telefonische afspraak: 074-2667626.
Gaat dat zien!

En het boek is huis geworden
waarin jij je veilig weet
en geborgen bent
als in je eerste woning

Proef hoe je moeder voedt
en hoor hoe zij spreekt
Zij kroont jou
tot koning

En het woord is lied geworden
In alle talen verhaalt het
en kaatst met haar klanken
in raten vol honing
fladdert dartel in het rond
als vlinders
gevangen in de vlucht
vastgenageld in de lucht
wijd gespreid als vrouwenbenen
tot cocon aaneen gesmeed

Wie is die smid
die ons larf laat zijn
in omgekeerde verpopping
rups
en dus onboorling?

Wie
is die smid?

Edo deed dit

Stationsplein

2009-01-21T13:22:00.004+01:00

21 januari 2008 bron; TCTubantia foto; Frans Nikkels

Van de leistenen op het Hengelose Stationsplein blijft door vorst en auto’s niet veel over. De boel wordt provisorisch opgelapt, tot het Stationsplein op de schop gaat. Wanneer is onbekend.

Vijfde couplet

Hengelo, o wie, zal er moeten dokken
voor de op het Stationsplein gemaakte brokken.
Blijft het korte kiss & ride hier voortaan kosteloos
of dokt wie hier in Hengelo voor Noorse leisteen koos.

Het brandt!

2009-01-21T10:17:00.005+01:00

Woensdag 21 januari
Het brandt waar het had kunnen vloeien.
Er is een strijd losgebarsten in de verkiezing van Dichter des Vaderlands.
Lees Landsdichters verwijten elkaar harde campagne en Bij verkiezing van Dichter des Vaderlands speelt poëzie geen rol
Buiten kijf dat de poëzie in de belangstelling staat, maar of dit de juiste manier is vraag ik me af.
Mijn advies: Bepaal zelf wie de nieuwe Dichter des Vaderlands wordt en ga daar stemmen.

Opening Kunstuitleen Hengelo

2009-01-17T18:26:00.003+01:00

Zaterdag 17 januari 2009, AkkuH.

Ontmoeting 1

Wij bezochten de dame
lopend

Vanuit onze school
aan de andere kant van het station
togen wij naar dat lage onderkomen
tussen Oase en Concertgebouw

Voeten vegen
niet rennen
niet schreeuwen
niet praten zelfs
stilstaan en luisteren

En dan
kijken
nergens aankomen
niet rennen
niet schreeuwen
liefst niet praten

Wij deden de leraar na
keken
stapje voorwaarts
stapje terug
hoofd scheef

En wij zagen
dat is gegoten
dat wisten wij
dat hadden we geleerd
maar wij
kenden andere vormen

De vormen die wij kenden
dienden een doel
dit hier
was enkel om naar te kijken
niet aankomen

En wij zagen
dat is geschilderd
dat hadden wij ook geleerd
maar wij konden het beter
het hele vlak egaal
zonder strepen of aanzet

Weer terug op school
tekenden wij
doorzichtige bloemvazen en flesvormen
op grauw schetspapier
en later
weer staand aan de tekentafel
hefwerktuigen

Ontmoeting 2

De diepliggende dubbele deur
en een eindje daarachter
links om de hoek
de zaal
onder het sheddak

Wat er ook getoond wordt
dat dak wint het bij mij
met een mengeling van vertrouwd
en misplaatst
Minstens zo zwaar
leunt de ruimte
waarin de uitleen zich bevindt
over de gestapelde en schijnbaar lukraak
geplaatste kunstwerken

Een soort paniek
verraadt
dat mijn blik op kunst
in de loop der jaren
is veranderd

Deze ordening benauwt mij
dit wil ik eigenlijk niet meemaken
beelden van barakken
in Bergen-Belsen en Auschwitz
dringen zich op

We moeten focussen
raadde iemand mij ooit aan

Ja, dan…
dan is er veel moois te zien

Ontmoeting 3

Een oude dame
trekt in
bij een oude heer

Geen luxe overdaad
maar eenvoudig
en functioneel
biedt de ruimte hier zich aan

En ruim is het
en licht
en warm

Zijn er hiaten?
Gaten?
Zeker wel
En buiten op straat
daar struikel je
en waad je
door de plassen die er staan
dat zal nog wel een tijd zo blijven

Maar de dame is voldaan
en met een sprankelwit
en nieuw gebit
bijt zij zich vast
in haar taak voortaan

Groeien en verbreden
tot de randen van de kunst

Als een speeltuin-oppas-oma
leert zij kinderen
ontdekken

Huurders, kijkers, kopers
kunnen hier hun hart ophalen
en bij wie al kunst bedrijft
wil zij inspiratie wekken

Zie hoe deze
een beetje elitaire
en elektrotechnische
combinatie
een potentieel biedt
met louter positieve polen

Hengelose Wandel Unie

2009-01-05T11:25:00.005+01:00

Zondag 4 januari 2009.
Nieuwjaarsreceptie bij de Hengelose Wandel Unie.
Wie had dat gedacht: Ik, Fred van de Ven, Stadsdichter ven Hengelo, bij de Wandel Unie.
Ik heb helemaal niks met wandelen, want wandelen doet mij pijn.
In de benen.
Wandelen wordt wankelen,
dat heb ik ermee
die ene letter verschil
dat treft mij.
De nuance van het woord
en de benadering van die ene letter
en de verschillende andere letters.
Neem nu die samentrekking
die bij jullie bekend is sinds 1999:
WaCuNa.
Kijk, dan spits ik mijn oren,
dan loop ik op mijn tenen,
dan kijk ik reikhalzend uit.
Dat treft mij diep in mijn dichtersziel,
want hier meen ik verwantschap te herkennen
WaCuNa betekent: Wat Cursief Naderen,
scheeflopend dichterbij komen,
op de hoede zijn.
Niet te verwarren met Over De Schreef Gaan.
Nee, recht zo die gaat.
Oogjes op steeltjes
en behoedzaam op je doel af.
Als een krab als het ware.
Dichterbij komen,
het woord zegt het al!
En ‘cursief’ daar weten wij dichters alles van.
Een gedichtje is al een soort cursiefje.
En dat die geschreven worden staat buiten kijf,
in schuinschrift,
waarbij men bij voorkeur niet over de schreef gaat,
want het moet niet schunnig worden.
Nee, keurig tussen de lijntjes blijven,
daar zijn dichters goed in.
Zoals een wandelaar rondstapt in het buitengebied,
zo struint een dichter het taalgebied af
en kijkt onderweg zijn ogen uit bij wat hij zoal aantreft.
Laatst bijvoorbeeld keek ik in het woordenboek Nederlands Twents
van Mr. K.D. Schönfeld Wichers bij het lemma ‘lopen’.
Ik wist niet wat ik zag;
Ruim honderd verschillende woorden en uitdrukkingen in het Twents voor het Nederlandse lopen:

Loopn Mr. K.D. Schönfeld Wichers, Rijssen

Streempstraampn, forkn, vootn, dribbeln, troffeln, spalkn.
Kröppeln, krukn, hökkeln, höaltn, hökkelig loopn, hoompeln, maank goan, valnd goan, krökln, smokn, skommeln, plarken, zweain, zwiebeln op de bene, komn anskoevn, slofn.
n Trad r in hebn, komn anstriedn, steaveln, steandern, skoorn, stroef verdan klöttern, stengeln, op t hoes op an tiegn.
Hak op nemn, de zökke dr in zetn, t verloop oethangn, de pöale trekn, hard vortloopn, um smeern.
Veanstern, geiseln, vlechtn, neageln, höakern, stoevn, rönn, pöaln, loopn o'j dreug heui hebt, met n rapkloomp, komn anbärstn, komn andraavn.
Oord anstapn, anstrean, ansteaveln, ansteandern, vlechn al wat t kan, op n sjoksjak, de bene dr oondr hen hebn.
Baggern, pooldern, pofn, poern, kneadn, booltern, posken, vosken, boolterig loopn, stipn, stommeln, baeldern, kreanseln.
Goan, op de billewage, in t roonde dweln, gängeln, bänjern, stiepstapn, der hen stapn, op de kökn op an kökkern, hökkeln um t hoes, bungeln um de dure, kloestern um n heerd, heandig hen stiepstapn, der hen tukn, op eier loopn, hoikn.
Dreain met de schoolders, hier en doar n been tooscheetn, komn anstriekn, an komn steavln, der hen stiefeln, piel in n ean loopn, zoo stael as nen stork, nöes de schone loopn, der hen stapn as n dreestuversheanken, komn ankleistern, komn ankruuin, komn anslofn met n start tusken de bene, an komn schoevn met n nös an de groond.
Deijn, klepn um de dure, schungeln, schooin langs de dure, klosken, klabasken, der hen bosken.

Zoo, ofloopn.

Of, tijdens het snuisteren in dat mooie boekje Zunlech van Theo Vossebeld uit Beckum:

De Bromvlege van Theo Vossebeld, Beckum

Ik wet wa
de bromvlege
is ne rotvlege
den geet oe
op’t etn zitn
en drit oe
op de roetn
ma toch...

Ik wet wa
de bromvlege
is nen vleegndn
groezel
den oe aait
onröstig maakt
en döt zeukn
na n vleegnklapper
den vort is
ma toch...

Ma toch
a’j allene
de bromvlege heurt
op nen zommernoamiddag
onder de beume
dan is t der röstig

En at de vlege dan
eavn bi-j oe kump zitn
in t deepblauw
met t greun en t gel
en den gooldglaans
dan zo’j geern wiln
da’j zoo nog lange
bi-j mekaar
konn blievn

En, even verder, helemaal tot stilstand gekomen:

Koerken van Theo Vossebeld, Beckum

As ik zoo na n bos hen kieke
woer ik wat dache te zeen
heur ik achter mi-j
ne torteldoeve

De doeve koerket

ik luster

en blieve lustern

tot e oetscheadt
en ik wier na n bos hen kieke
woer ik wat dache te zeen

Gezongen werden de Trioooliedjes
Eul
Weglopenblues
Oonze Iene
Op nen dag (tekst Willem Wilmink)

Oog hebben voor het onooglijke;
Lof van het onkruid van Ida Gerhardt

Godlof dat onkruid niet vergaat.
Het nestelt zich in spleet en steen,
breekt door beton en asfalt heen,
bevolkt de voegen van de straat.

Achter de stoomwals valt weer zaad:
de bereklauw grijpt om zich heen.
En waar een bom zijn trechter slaat
is straks de distel algemeen.

Als hebzucht alles heeft geslecht
straalt het klein hoefblad op de vaalt
en wordt door brandnetels vertaald:

'gij die millioenen hebt ontrecht:
zij kómen - uw berekening faalt.'
Het onkruid wint het laatst gevecht.

Een herinnering uit de jaren vijftig;
Scheve Theo

In de jaren vijftig liep er een wonderlijk mannetje door onze straten die, omdat hij zijn hoofd scheef op zijn schouders droeg, scheve Theo genoemd werd.
Hij was een mongool, een verstandelijk gehandicapte jongen van onbestemde leeftijd. Met zijn lotgenoten werkte hij bij de sociale werkplaats waar allerlei eenvoudige huishoudelijke artikelen werden vervaardigd, zoals bezems, handstoffers, borstels, deurmatten, mattenkloppers en dergelijke.
Scheve Theo was dan wel verstandelijk gehandicapt, maar toch nog wel zo kien dat hij met die producten langs de deuren mocht venten. Meestal goed gehumeurd en enthousiast begaf hij zich dan met zijn handkar vol waren in het verkeer.
Op een dag kwam hij zo voorbij de huishoudschool waar op dat moment een paar meiden rondhingen die blijkbaar pauze hadden of namen.
Zij spraken hem aan:
"Goh, Theo, wat hebt wiej heurt, goa'j morn dood?"
"Nee", zei Theo,"ik goa morn nich dood!"
"Joawa, Theo, ie goat morn dood." drongen de meiden aan.
"Nee, nee, ik goa nich dood." sputterde Theo nog tegen, maar de meiden die wel wisten hoe ze een kerel het hoofd op hol moesten brengen, maakten het af met: "t Is echt woar, Theo, iej goat morn dood, t stun zölms in de kraant."
Verslagen ging Theo op de stoeprand zitten huilen, want hij wist heel goed wat de overlijdensadvertenties betekenden. Dat hij er niet bij stil stond dat zo’n adver¬tentie altijd geplaatst werd ná het overlijden van een persoon in plaats van ervoor, kan men hem moeilijk kwalijk nemen. Sterker nog, een achterlijke jongen die zo op de feiten vooruit loopt kan ons tot voorbeeld dienen; Memento Mori!

Trouwens, dat op de feiten vooruit lopen deed hij ook letterlijk. Vooral als dat feit een drumband of fanfarekorps was. Dan liep hij met grote passen en wijd zwaaiende armen voorop roepend: "Oet de kaant, oet de kaant!" en verzekerde zo de band een vrije doorgang. Tot de band ergens afsloeg waar hij rechtdoor ging, dan nam het feit een loopje met hem.

Later op de dag was Theo dat voorval bij de huishoudschool weer vergeten en kon men hem langs de huizen zien gaan, op voordeurbellen drukkend. Bij het open¬doen zei hij dan: "Wat ne olde matte he'j toch lign, iej könt oe wa ne nieje nemn."
Of hij stapte onaangekondigd ergens een achterdeur binnen met de mededeling: "Ik heb dorst, in een appel."

Verder werd voorgedragen de hier al eerder gepubliceerde;
Zweep
Stadsdichter van Hengelo
Oud en Nieuw.
Swaffeln
Hengelo or not

Lochem

Goa nich noar Lochem vuur de leefde
- of t möt wean dat t r vrös -
van doa of goat ze doar an t zweetn
iej vernemt t aan de loch:
leefde rok.

Goa nich noar Lochem vuur de leefde
ok a is t weer wier lös
zunnehette döt oe reevn
grommelschoern oawer t grös:
leefde löcht.

Goa nich noar Lochem vuur de leefde
ok a löpt de deerntjes lös
op en um nen bearg as vleegn
wel nen leefdeklapper zöch:
leefde vöch.

De Hengelose Wandel Unie 4 januari 2009

Zie je daar die wandelaar
die zich rept van hort naar haar?
Van haar naar hort het hele jaar
en niet alleen in juni.
Nee, die echte bikkel daar
is van de Wandel Unie.

En zie daar dat vieve paar
met dat onverzorgde haar?
Ze doen niet aan mode daar
en gaan niet ter communie.
Nee, die twee die wand’len naar
hun club, de Wandel Unie.

In de eerste week van ’t jaar
komt het hele clubje daar.
Vraagt ook nog een rijmelaar.
Die zit met d’ handen in ’t haar,
want zijn gedicht is nog niet klaar.
Niemand kan hem helpen daar.
Nee, geen mens, ook u niet!
Zijn probleem is zonneklaar:
Wat rijmt nog meer op unie?

Café Veldkamp

2009-01-02T23:07:00.003+01:00

In juli stonden de Hengelose biljartclubs op straat. Biljartcentrum Veltkamp aan de Oldenzaalsestraat werd wegens een ruzie over een nieuw huurcontract ineens gesloten.

Café Veltkamp

De groene lakens zijn met band en al verkocht.
Wie de keu hanteerde keert er niet meer terug.
Geschoten wordt er met kanonnen op een mug;
Café Veltkamp vliegt gierend uit de bocht.

Die biljartclubs, leggen die nu ook het loodje?
Nee, die hebben ballen, die kunnen tegen een stootje.

Nieuwjaarsreceptie Gemeente Hengelo

2009-01-02T21:05:00.009+01:00

Tijdens de nieuwjaarsreceptie van de Gemeente Hengelo in de Burgerzaal van het Stadhuis mocht de Stadsdichter een aantal gedichten voordragen.
Naast het hier reeds eerder geplaatste Stadsdichter van Hengelo en Oud en Nieuw was er te horen;

Swaffeln

Is dat nieje Nationaal Muziek Kwartier biej oeleu a swaffeld?, vreug ik Bob, den Eansker Stadpoeet.

k Dach van nich, deu’re wierum.
En biej oe dan, in Hengel, doot ze doar a n betke swaffeln?

Joa, man, vurige wek nog.
Ut gemeentebestuur hef heel Hengel swaffeld met de Lange Wemen!

Zinloos

Voorspellen is zinloos, indien
ik gisteren al kon vertellen
wat ik vandaag zou voorzien:
dat ik morgen niet zal voorspellen,
omdat dat dus zinloos zou zijn.

Dan kon ik dat evenzogoed
eergisteren al laten horen,
maar daarvoor ontbrak toen de moed.
Weet alles maar eens van tevoren,
dan wanhoop je wel op termijn.

Hengelo or not

‘To be or not to be’ schreef Shakespeare,
toen Huyze Hengelo hier al stond.
Ruim tweehonderd jaren later
kwam de gemeente van de grond.

Aan ’t einde van de laatste oorlog
trof Hengelo een bitter lot,
maar die zware bommenregen
kreeg haar groeikracht niet kapot.

Nu, anno tweeduizendennegen,
begint het, na kordaat gesnoei
bij Hart van Zuid en Lange Wemen,
dapper aan een derde bloei.

Sinds mijn geboort’ voor zestig jaren
groeide ik mee met deze stad
en sinds een paar maand geef ik daarvan
uiting met mijn woordenschat.

Nog zestig jaar zal mij niet lukken
veel eerder haalt mij Magere Hein.
Hoe Hengelo blijft, that is the question…
Voor nu geldt: Hengelo, wij zijn!... Fijn!

En daarnaast natuurlijk ook een goed en gezond 2009 gewenst voor iedereen!

Oud en Nieuw

2008-12-31T11:06:00.004+01:00

Oud en Nieuw.

Een week geleden stonden os en ezel nog centraal.
Thans zien wij enkel runderen die lopen op twee benen.
De fauna beeft, al wat de kerst heeft overleefd vliedt henen
in doodsangst, doch vergeefs en onontkoombaar aan ’t kabaal.

Een grijsaard houdt, zelf doof en oud, een baby, pasgeboren
bij zich op schoot heel liefdevol de handen op de oren.

Kerstmis

2008-12-22T23:37:00.003+01:00

Hoezo kredietcrisis? De supermarkten puilen uit. Idem de winkelwagentjes.
Het is weer tijd voor mijn kerstlied uit 1974:

Kerstmis.

In een huis, achter bevroren ramen,
troost een moeder haar dochtertje klein
en zij droogt met haar rokken de tranen,
de tranen die het meiske daar weent.

"Ach, moesje, waarom moet jij sterven?"
vraagt het meisje op moeders schoot,
"Is er niets dat ik jou dan kan geven,
dat ik jou kan verlichten de dood."

"Ja, ik zou er zo graag nog eens even,"
zegt de moeder, de ogen terneer,
"een kerstfeest als vroeger beleven,
een kerstfeest met een boom als weleer."

Het meiske is het huis uit geslopen
met in haar gedachten de wens,
met in hare zak slechts de knopen
zonder welke haar jasje niet sloot.

Zij is op de markt aan gekomen
en blijft vol verwondering staan
en ziet er daar tientallen bomen
met tientallen kopers meegaan.

Zij vraagt er daar zulk een koopman,
"Mag ik voor m'n moesje, meneer,
zo'n boom om 't kerstfeest te vieren
voor zij gaat naar onz' Lieve Heer."

Maar die koopman die is er gaan schelden
en zij gaat voor die man op de loop
want zo'n kerstboom kost menig een gulden,
menig gulden in plaats van een knoop.

Zij is t'rug naar het marktplein gekomen
als velen het kerstfeest reeds viert
en zij heeft er die twijgjes genomen
die menig een kerstboom ontsiert.

Met het dennegoed klem in haar vuistje,
passerend de winkels vol pracht,
keert het meiske terug naar het huisje,
naar het huisje waar zij wordt verwacht.

Terwijl kerkklokken kerstlied'ren zoemen
en verlichting de stad aanzien bood,
rijdt een auto vol diepvries kalkoenen
een meiske met dennegoed dood.

Habsaksdik

2008-12-11T19:21:00.004+01:00

11 december

Bij de opening van het Speeltoestel op de Esplanade van de Kasbah te Hengelo door wethouder Janneke Oude Alink op 28 november j.l. prees zij het initiatief van de Kasbahbewoners en wees zij op het beleid van de gemeente om dit soort initiatieven te stimuleren en te waarderen.
Afgelopen week waren bulldozers gaande om spijkers in laag water op te graven en met de aanleg van wat wel de grootste kattenbak van Hengelo lijkt te worden. Daarmee de duurste ook. Om dat te combineren met het net geopende kinderspeeltoestel, daar was ik niet opgekomen. Kinderen mogen er nog niet spelen, de katten mogen eerst!

Habsaksdik

Hoo, kinderen, stop!
Ga nu niet meteen aan ’t spelen
want een man bij de gemeente
legt hier andere normen op.

Zoals vaak bij ambtenaren
is hij aan het navelstaren
naar de letter van de wet.
Dat burgerparticipatie
ruimte laat voor interpretatie
wist hij nog niet, niet opgelet!

Jullie weten: onze Janneke
Oude Alink staat haar manneke
en hoedt elk onschuldig kind
voor gevaar van wat zij opent.
Maar die man roept: “Stop!” zo hopend
dat zij hèm belangrijk vindt.

Hij zegt: Zand eronder.
Veel.
Zonder gras, niet zwart maar geel.
Zegt de Wijsheid niet daarover:
Weg die man en zand erover?

Bij het aanbrengen van vele kubieke meters geel zand onder het speeltoestel in de Kasbah en dan nog dreigen met plaatsen van hekken om kinderen te beletten daar te spelen omdat nog niet is voldaan aan de regels.

60 jaar Universele rechten van de mens

2008-12-11T13:05:00.007+01:00

10 december 2008

In december 1948 stelden de Verenigde Naties de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens op.
De redenering was door mensenrechten toe te kennen wordt vrijheid optimaal gewaarborgd.
Mensenrechten stijgen uit boven nationaliteit, politieke voorkeur, etniciteit, huidskleur, geaardheid, religieuze overtuiging, sekse of leeftijd.

Artikel 1 Overijssel, het voormalig Anti Discriminatie Bureau organiseert in samenwerking met Amnesty Hengelo en de Bibliotheek een aantal activiteiten om in december 2008 stil te staan bij de 60-jarige mensenrechten. Eén van de projecten die in dit kader wordt uitgevoerd is het beeldende kunstproject “Vogelvrij, zo vrij als een vogel”, als volgt:

60 professioneel werkende kunstenaars uit Hengelo zijn uitgenodigd om aan dit project deel te nemen. Daartoe hebben zij van de organisatie een nestkastje ontvangen. Vervolgens is hen verzocht om het thema “Vogelvrij, zo vrij als een vogel” met behulp van het nestkastje te visualiseren.
Van de nestkastjes wordt een groepstentoonstelling georganiseerd die plaatsvindt in de Bibliotheek en die door wethouder Janneke Oude Alink en Rijksmuseum Twenthe directeur Lisette Pelsers geopend wordt op woensdagavond 10 december 2008. Als expositielocatie is voor de Bibliotheek gekozen vanwege het grote aantal bezoekers dat daar wekelijks komt. De tentoonstelling vindt plaats van dinsdag 2 december 2008 tot dinsdag 23 december 2008. Gedurende de tentoonstellingsperiode vindt er een internetveiling plaats via de website www.artikel1overijssel.nl, waarbij vanaf € 100,- op de nestkastjes geboden kan worden. De opbrengst van deze internetveiling wordt aan Amnesty International beschikbaar gesteld ten behoeve van haar projecten.

Als stadsdichter heb ik een huisje voorzien van de tekst:
VOGELS KOM
NESTEL EN LEG VEILIG
BROED EN VOED EN ZING
SPREID JE VLEUGELS WIJD
EN VERSPREID JE VRIJ
GELIJK WIJ

's Middags tijdens de fakkelwake en 's avonds bij de opening van de tentoonstelling heb ik bovenstaande tekst voorgedragen en de tekst van een lied dat ik in 2003 samen met Nico Bergenhenegouwen voor FERM heb geschreven naar aanleiding van een foto die nu ook in de bibliotheek hangt ter verbeelding van die mensenrechten.

Oud lied.

Ik zoek naar nieuwe woorden voor een heel oud lied
sinds in mijn prille jeugd mijn vriendje mij verliet;
als broertjes speelden wij op straat bij ons voor 't huis;
ik krijtte daar een cirkel, hij krijtte daar een kruis.
'Als jij niet katholiek bent,' zei hij, 'ben je protestant.
Daar spelen wij niet mee.' Liep naar de overkant.
Dat elk zijn eigen waarheid had wist ik nog niet,
als nieuwe woorden op hetzelfde lied.

't Lied van 't paradijs van voor en na de slang.
't Lied van Kaïn en Abel...., mijn god, wat was ik bang.
Het lied van Christus, van Luther en van King.
Het lied heeft zoveel woorden, 'k snap niet dat ik nog zing.
't Lied van 'n Duitser met 'n snor, maar ook dat van die Rus.
't Lied van de joden en hun land, van Palestijnen dus.
Het lied van Bagdad en van Kabul.
Ik wil een nieuw lied en ik wil een nieuw gevoel.

Kon ik maar eens kijken met jouw ogen,
even zien hoe jij de wereld ziet.
Misschien zag ik mijn eigen onvermogen
en mijn gelijk zag ik misschien wel niet.
Kon ik maar eens horen met jouw oren,
zodat ik zou verstaan wat of je zegt.
Misschien ging dan de waarheid niet verloren
in het lawaai van dit sprakeloos gevecht.

Ik zoek naar nieuwe woorden voor een heel oud lied.

Reclamezuil bij Oele

2008-12-05T12:58:00.004+01:00

5 december
Het leek wethouder Weber een goed idee om 25.000 Euro per jaar te incasseren door een fel verlichte reclamezuil te laten plaatsen langs de A35 ter hoogte van Oele.

Ach Sint, u geeft cadeautjes
aan wie zoet is geweest
aan jong en oud, aan rijk en arm,
aan arm en rijk van geest.

Wat geeft u voor een slecht idee
waar iedereen van baalt:
Een lichtmast vol reclame
die Oele overstraalt.

Schenk alstublieft wat licht, Sint,
voor in de hersenpan
van de door geld verblinde
bedenker van dat plan.

De gemeenteraad van Hengelo heeft het licht gezien en het plan afgeblazen.

Atelier Artistiek

2008-12-02T21:48:00.006+01:00

2 december 2008
Ter gelegenheid van de opening van "De Kleur Is", de expositie van werken van kunstenaars van Atelier Artistiek in de Stadhuishal.

Atelier Artistiek
is in Hengelo uniek.
Kanjers van kunstenaars
tref je er aan.
Divers en sterk
is hun kleurrijke werk.
Je zou er beslist eens
naartoe moeten gaan.

Naar Astrid en Arie,
Astrid en Adri,
Gerard, Daniel en André,
Richard, Rianne,
Thomas en Wanda,
Annelies, Linda, Gijs en Rocher,
Nicoline, Monique,
Remco en Karin,
Henk, Mark, Luuk en René,
Jan, Jan, Jan
en Janneke,
Minie, Maarten, Marion, Marjolein.

Maar ook Fra en Christine,
Marijke en Wynand,
Erna en Edo kunnen er zijn.

Tussen Steyn en Cronjé
ligt dat atelier.
Hun pracht en hun praal
hangt er in overvloed.
Loop daar niet voorbij.
Ze zijn zeer gastvrij
en je wordt er met veel
enthousiasme begroet.

Door Astrid en Arie,
Astrid en Adri,
Gerard, Daniel en André,
Richard, Rianne,
Thomas en Wanda,
Annelies, Linda, Gijs en Rocher,
Nicoline, Monique,
Remco en Karin,
Henk, Mark, Luuk en René,
Jan, Jan, Jan
en Janneke,
Minie, Maarten, Marion, Marjolein.

En ook Fra en Christine,
Marijke en Wynand,
Erna en Edo begroeten je blij.

En later, weer thuis
bij je eigen buis,
ben je van binnen
nog vrolijk en blij.
En je beslist,
want je weet wat je mist,
ik huur of koop daar
zo’n mooi schilderij.

Van Astrid of Arie,
Astrid of Adri,
Gerard, Daniel of André,
Richard, Rianne,
Thomas of Wanda,
Annelies, Linda, Gijs of Rocher,
Nicoline, Monique,
Remco of Karin,
Henk, Mark, Luuk of René,
Jan, Jan, Jan
of Janneke,
Minie, Maarten, Marion, Marjolein.

En Fra of Christine,
Marijke of Wynand,
Erna of Edo helpen daarbij.

4e Nationale Stadsdichtersdag

2008-11-30T15:18:00.003+01:00

29 november
4e Nationale Stadsdichtersdag te Lelystad

Van de 37 officieel door Burgemeester en Wethouders benoemde Stadsdichters die Nederland telt kwamen er 27 naar Lelystad. Bob Boswinkel en ik en onze vrouwen hadden ook ingeschreven en reden samen.

Het fenomeen Stadsdichtersdag werd in 2005 op initiatief van Gerard Beense, de eerste Stadsdichter van Lelystad voor de eerste keer gepresenteerd. Van meet af aan heeft de Stadsdichtersdag in Lelystad een internationaal karakter door deelname van Stadsdichters uit Vlaanderen. Ook deze keer is België vertegenwoordigd.
Na de ontvangst kregen we een rondrit aangeboden per touringcar door Lelystad en haar directe omgeving, waarbij het respect afdwong hoe de werkers van het eerste uur hebben geworsteld om van zee land te maken. En bizar om te zien hoe stedenbouwkundigen dat met lelijkheid volbouwen.
Daarna droegen stadsdichters uit alle windstreken Stadsgedichten voor aan elkaar en andere belangstellenden in de raadszaal van het stadhuis.
Ik vond het bijzonder interessant om te zien van welk standpunt uit de diverse stadsdichters hun stad benaderden en welk inkijkje ze gaven.
Mijn bijdrage die dag bestond uit het voordragen van:
- Hengelo, o hoe…
- Stadsdichter van Hengelo
- Hengelerweendhaentjen
- Hengeler Weend
- De Beken
- en het hier nog niet eerder gepubliceerde;

In mei

Stapelwolken rollen onder
in een zee van lucht.
Daarop drijft een merrie
met haar sterke rechte rug.
Zo draagt het paard de paardenwei
door alle vier haar benen
naar de weide uit te strekken.
Zo plaagt het paard de paardenwei
door zachtjes met haar lippen
aan het hangend gras te trekken.

Maak het mee van heel dichtbij
op je kop staand in de wei
in mei.

Als voorbeeld van het standpunt van de dichter dat pas duidelijk wordt aan het eind van het gedicht en je aanzet het nog een keer, maar nu met andere ogen, te gaan lezen. Net als de haiku;

De eendjes zijn weg.
De vijver lijkt leeg te zijn
op wat fietsen na.

Ook hier klapt het beeld dat je tijdens het lezen opbouwt om.

Tijdens het avonddeel werd ook de nieuwe Stadsdichtersbundel ‘Verzen van Verbondenheid’ gepresenteerd door uitgever Lukas Rosing van uitgeverij Kontrast in Oosterbeek. Stadsgedichten van alle door B&W benoemde Stadsdichters van Nederland en België zijn door Gerard Beense in zijn bloemlezing verzameld.
Zaterdagavond, na het diner waarbij tussen de gangen door nog door stadsdichters werd voorgedragen, verzandde een inspirerende dag in een overdaad aan dankzeggingen en bloemenhuldes - ja, zelfs de twee juffrouwen die konden wijzen waar reserve closetpapier gevonden kon worden kregen bloemen mee naar huis – en het open podium dat daar op volgde werd gevuld door locale neuzelaars, zodat de Stadsdichtersdag als een nachtkaars uitging.
Na een nacht woelen op een doorgezakt bed van het plaatselijke Apollo Hotel bracht de ochtend een grimlach toen de volgende haiku zich bij mij opdrong:

Lely op zijn zuil
Nachtkaars van de Zuiderzee
Ga er maar niet uit

’s Middags weer tevreden thuis met de wetenschap:
Hengelo is prachtig!

Speeltoestel Kasbah

2008-11-28T20:00:00.004+01:00

28 november

Kidskasbah

De Kasbah is bijzonder
daar is ieder ’t over eens.
Maar hebben ook haar borelingen
iets buitengemeens?

Als alle koters klauteren zij
en zwaaien blij
aan touwen.
Een scheef plafond
hoeft geen pardon;
het wekt bij hen vertrouwen.

Ze kennen niet Le Corbusier,
zijn Modulor, de Gulden Snee,
Hier groeit elk onschuldig kind
in die verhouding mee.
Zij hebben vree
met wat een ander buitenissig vindt.

Klim kinderen, klim.
Waan je thuis
en buiten tegelijk.
Met niets dan dit
ben je rijk.

Vrijdagmiddag is het nieuwe speeltoestel officieel in gebruik genomen. Het werd samen met de kinderen ontworpen door Huub van de Laan van de Speelmij en ook door hem gebouwd met een aantal bewoners van de Kasbah en vrijwilligers.

Sinterklaasgedicht

2008-11-16T18:00:00.008+01:00

16 november 2008

Lieve Sint,

Onze schoorsteen is verstopt.
‘k Had het eerst niet in de gaten
maar vanmorgen bij ’t ontwaken
was mijn schoen niet volgestopt.

Ik heb overal gezocht,
maar heb nergens wat gevonden,
overal waar schoenen stonden.
’t Leek wel een ontdekkingstocht.

‘k Snap niet wie er lol aan heeft
onze schoorsteen te verbergen.
‘t Zal heel wat van Pietje vergen
voor hij mij cadeautjes geeft.

Sint, ik heb een beter plan;
want die wortelen en penen
zitten vol met carotenen.
’t Paard wordt daar oranje van.

Als ik U een zak bezorg
volgestopt met suikerbieten,
- heus, Uw schimmel zal genieten -
lieve Sint, staat U dan borg

dat die zak vol lekkernij,
vol surprises en presentjes
- let vooral niet op de centjes –
eerdaags wordt bezorgd bij mij?

Fred van de Ven
Stadsdichter van Hengelo

Hengelose Kleindieren Sportfokkers Vereniging 110 jaar

2008-11-15T23:31:00.009+01:00

Voordracht op 15 november

Op 19 augustus ontving ik het volgende e-mailbericht van Ronald Muller:

Geachte heer Van de Ven / beste “stadsdichter”,

Op zaterdag 15 november a.s. bestaat de Hengelose Kleindieren Sportfokkers Vereniging maar liefst 110 jaar.
In het kader van dit jubileum organiseren wij op zondag 16 november een Jubileumtentoonstelling. Er zullen dan niet alleen kippen, konijnen en sierduiven te bewonderen zijn. Ook zal er een “historische route” zijn die de bezoekers d.m.v. tekst- en beeldmateriaal over de geschiedenis van de H.K.S.V. informeert.

Daarnaast zal men de bezoekers “in levende lijve” kennis laten maken met boerderijdieren die vroeger veel in het Twentse landschap en de Duitse grensstreek voorkwamen, zoals o.a. de Twentse landgans, het Bentheimer varken, het Schoonebeker schaap en niet te vergeten het Twents hoen.
Deze dieren die vaak zeldzaam geworden zijn, hebben nog steeds betekenis voor ons. Daar zijn enkele goede redenen voor.
Ze zijn het resultaat van fokkerskunst uit het verleden en hebben een aparte cultuurhistorische waarde. Zij vormen een bron van biologische verscheidenheid en laten zien welke variatie aan rassen onze voorouders met gerichte selectie en fokkerij hebben bereikt.
Ze hebben een recreatieve waarde want ze vertonen een rijke variatie aan vormen en kleuren. Ze zijn daardoor bij uitstek geschikt om in te zetten in landschappen, parken, recreatiegebieden en op kinderboerderijen.
En ze hebben wetenschappelijke waarde. In combinatie met archeologische vondsten geven ze inzicht in landbouwmethoden uit vroeger tijden.
Verder hebben ze praktische waarde in het gebruik bij het beheer (begrazing) van natuurterreinen.
Daarnaast zouden de erfelijke eigenschappen die deze dieren bezitten, van nut kunnen zijn voor toekomstige veeteelt.

Tot hier de e-mail en U snapt het, mijn nieuwsgierigheid was geprikkeld.
Iets dat nog zo dicht verwant is met de oorspronkelijke afkomst en de natuur maakte dat ik dan ook zeer nieuwsgierig werd naar de voedingswaarde van deze dieren.
Bij ons in de zangvereniging bezingen wij die liefde voor de natuur als volgt:

Bonte specht met piccalilly. G.BELLERS/N.BERGENHENEGOUWEN

Er wordt haast onafgebroken
over de natuur gesproken
meestal door een sombere figuur.
Een ding wordt te vaak vergeten;
de natuur zit vol met eten
daarom zijn wij dol op de natuur.

Zondagmorgen,'t maakt niet uit welk jaargetijde
zoeken wij naar etenswaar in bos en heide.

Grote dikke melkboleten
worden uit de hand gegeten,
jonge ortolaan uit de frituur.
Vijvers vol met vette eendjes
opgediend met verse peentjes,
oh, wat kun je veel met de natuur.

Ik kan soms haast niet wachten tot de bosbes paars is;
heerlijke compote, maar dat zult U zelf ook wel weten.
Jammer dat wat lekker is de laatste tijd zo schaars is;
'k heb al lang geen bonte specht met piccalilly meer gegeten.

Wurmen kunt U samenballen,
't zal U absoluut bevallen
zeker na een weekje in het zuur.
Wild konijn met tutti frutti
ook al ziet U soms het nut niet
alles heeft z'n plaats in de natuur.

Zondagmorgen,'t maakt niet uit welk jaargetijde
zoeken wij naar etenswaar in bos en heide.

Fluitekruid of duizendpoten,
alles vers en onbespoten;
lekker eten is een avontuur
Ach, wij kennen alle plekjes
wij zijn echte lekkerbekjes
ooooooh, wij zijn zo dol op de natuur!

Niet alleen bij onze zangvereniging wordt er genoten van al die lekkernijen in de natuur. De dichter RAMSEY NASR legt de woorden in de mond van een van de grootste liefhebbers;

Vos

vos ben ik
bijt ze de strot
zonder te koken
eet kippen op -
schele kippen kuttekippen
struikelkont vol
eieren
wees dan ook geen kip -
wees vos
wees vos!
dus
geef over koning krop
make no mistake
over & op
voor laatste maal
EET KIP
WEES VOS
&god
bles
vos

Je kunt natuurlijk ook van dieren houden zonder meteen aan opeten te denken, zoals EVA GERLACH beschrijft in haar;

Lievelingsdieren

Tussen de stenen hollen de platte, brede
pissebedden omlaag naar het donker.
Vergeten
toen het nog koud was
te kijken:
hoe overwintert een dier dat zo lijkt op herinnering,
zo afval kleurig,
met zijn hoofd naar binnen
en doodstil bij de minste aanraking.

Ik weet een kind dat van ze houdt,
het streelt hun dadelijk verstijvende stofjassen,
draagt ze tussen twee handen de kamer door.
O! zachte pootjes hebben ze,
mag ik ze niet houden
in een kistje
met onderaan glas?
Daar kijk ik de hele tijd naar,
daar zing ik dan voor.

Ja, wie fokt er nog die diertjes.
Die komen nog uit de oertijd.
Over oertijd gesproken: had er nou niet iemand voor die dinosauriërs kunnen zorgen?

Wat je moet weten van de dinosaurus WILLEM WILMINK

De dinosaurus had geen hoed en ook geen regenjas.
de dinosaurus wist niet goed wat voor een beest hij was.
De dinosaurus at geen drop en dronk geen bier of wijn.
De dinosaurus had een kop, maar die was wel wat klein.

De dinosaurus had soms jeuk, dan was hij niet zo blij:
een ander krabben vond hij leuk, zichzelf kon hij niet bij.
De dinosaurus danste vaak of neuriede een lied.
De dinosaurus had geen spraak, dus liegen kon hij niet.

De dinosaurus had een kind, dat was nog in de groei.
De dinosaurus liet een wind. Toen dacht die kleine dat het woei.
Ach, toen hij uitgestorven was
waardeerde hij de oertijd pas.

Dit lied van Willem Wilmink herinnert ons aan hoe vergankelijk alles is en dat het belangrijk is om alles wat waardevol is te bewaren.
Fokkers doen dat met kleinvee, dichters doen dat met taal.
Nou is Nederland een klein taalgebied en die taal veranderd continue door diverse invloeden van buiten af, het is überhaubt a living thing.
Nog kwetsbaarder is het dialect en dan met name het Twents dialect.
Dat dreigt ook uit te sterven.
Heel soms zie je dat een Twents woord doordringt in het Nederlands.
Wilmink heeft dat in het volgende lied vast gelegd. Het is een cowboylied dat doorspekt is met verscheidene Twentismen en het speelt zich niet af in het Wilde Westen, maar in het Troosteloze Oosten. Ja, dat denken die mensen uit het Wilde Westen, dat het hier is “troosteloos”. Laat ze dat maar mooi denken, wij weten wel beter hier in Twente.
Loat ze biej hoes blievn met de klös!

Cowboy Fred WILLEM WILMINK/FRED VAN DE VEN

Op de prairie tussen Hengelo en Oele
rijdt een cowboy op zijn ouwe, trouwe vos.
Hij wil brood nu hij zich hongerig gaat voelen
maar helaas, geen bakkerswinkel is meer los.

Op zijn merrie zit hij voor zich uit te dromen
zoals elke cowboy wel eens dromen kan:
over andere cowboys, uit de tijd gekomen
en dan moet je zelf toch altijd weer verdan.

Op de prairie tussen Losser en De Lutte
is die cowboy soms van somberheid vervuld
en al rijdend tussen vale plaggenhutten
roept hij: "Waarvoor krijg ik alles op de schuld?"

Cowboy Fred…
Hij zegt glijer, hunnie zeggen autoped…
Cowboy Fred…
Wat hij niet extra deed is volgens hunnie juist opzet…
Cowboy Fred.

Maar opeens heeft hij die stemming overwonnen,
want vanavond zal hij heerlijk dansen gaan
met zijn steun en toeverlaat: met zijn Yvonne.
Eerst trekt hij zich daar nog andersom voor aan.

Cowboy Fred…
Zijn manchesterse broek ligt voor de grond, dat vindt hij niet zo slim…
Cowboy Fred…
want die is sterker dan een van denim, aaah…
Cowboy Fred.

Dan gaat hij naar buiten heen,
kijkt een maal naar zijn voeten en zegt:
"Foei toch, mijn schoenveters zitten open!"
Dan hoekt hij daal en knupt ze dicht.

Ook in vroeger tijd deed men al zijn best om kwetsbare zaken door beschrijving vast te leggen voor later tijd.
Uit de Middeleeuwen is een verzameling handschriften bekend dat later onder de naam Carmina Burana op muziek gezet werd door Carl Orff. Wilmink heeft die teksten vertaalt naar het Twents en daarmee weer wat behouden voor de toekomst. Het dier hier aan het woord mag het dan niet overleeft hebben, zijn soortgenoten wel.
Waarbij ik me dan weer afvraag…(smek, smek, smek).

Klacht van n gebroadn zwaan WILLEM WILMINK

Vrogger ha'k 'et joa wa best,
he'k een mooi’n zwaan 'ewest,
en’k dee zwemn as de pest…
0o, mien God,
zwart as nen pot
a'j toch an dat broadspit wort.

Joa jongs, a'j int water zit,
en iej bint nog prachtig wit,
ach, dan deank iej nich ant spit.
0o, mien God,
zwart as nen pot
a'j toch an dat broadspit wort.

‘k Heb int water spöld en stooid,
in dee daag n hebt ze nooit
zolt en pepper op miej knooit.
0o, mien God,
zwart as nen pot
a'j toch an dat broadspit wort.

Met mien mooi’n lang’n nek
zwemn ik in de Buurse bek,
't was mien beste tied, joa krek.
0o, mien God,
zwart as nen pot
a'j toch an dat broadspit wort.

Joa, oew leav’n geet verdan,
meer miej doot ze in de pan
en iej smuln der wa van.
0o, mien God,
zwart as nen pot
a'j toch an dat broadspit wort.

Ja, van dingen die vergaan en hoe die te behouden.
Maar wat behoud je en waarom?
Een auto?

Mien Volvo FRED VAN DE VEN

Ik heb miej gisteroavnd nog
nen tweedehaandsen Volvo koch
met alle veer de beande nog
vol orginele Volvo-loch
en met n stuur, sekuur,
hee veurt joa as nen Japanees.
En met n lak, zoo strak,
iej zeet de oalde dökn gineens.

Veurn met n Dafje, veurn met n Dafje,
veuroet veurn, makkelik zat.
Veurn met n Dafje, veurn met n Dafje,
en achteroet dat döt e net zoo hard. (Boem!)

Oh denneboom, oh denneboom!

De beide deurn warn verkracht
Zoo heb ik gister n hiln nacht
in mienn Volvo deur-ebracht
met wochtn op de weegnwacht.
En doo’t e kwam, wham,
hee trapn der zoo den bumperd of.
Wat was ik bliej, ik was vriej,
ik kon wier veurn met mienn plof.

Veurn in n Dafje, veurn in n Dafje,
Achteroet doo’k heandig-an.
Veurn in n Dafje, veurn in n Dafje,
Biej t stopn koomp ut op de remn an.(Boem!)

Oh eikeboom, oh eikeboom!

Miene Volvo lea-r an gruzelemeantn
Komt der ok nog twee ageantn,
verkochn miej n stuk of wat preantn.
Doar gungn miene zoerverdeende ceantn.
Volvo te koop, veur sloop!
Vief daalder brachn dat kreng miej nog
en doarvan he'k, joa krek,
nen tweedehaandsn Vespa koch.

Knapn op ne snorfiets, knapn op ne snorfiets,
en zon pötjen bin iej nich verplicht.
Knapn op ne snorfiets, knapn op ne snorfiets,
volgas knap iej deur t rooie lech.(..............)

Oh automatische halve overwegboom, oh automatische halve overwegboom!

Of het cafeetje waar je voor het eerst een Grolschje dronk?

t Liepke FRED VAN DE VEN

Oo, har ik blauwe oogn as de oondergoande moan.
Oo, har ik stearke been woar k strabaant met kon goan.
Oo, har ik nen dichtn jas woar gin reagn deur kon sloan.
Joa, dan gung ik gauw noar t Liepke
biej den kachel met dat piepke.
‘Annie, doot miej n pulken bier.’
En dan zetn zee t veur miej too
en dan zea-r e: ‘Zoo dan?’

Oo, har ik broene oogn as kastanjes veur de groond.
Oo, har ik harde kaakn, schearpe taande in n moond.
Oo, har ik nen stearkn wil as ne stoontvleeg an t plafoond.
Joa, dan gung ik gauw noar t Liepke
biej den kachel met dat piepke.
‘Annie, doot miej n pulken bier.’
Dan zetn zee t veur miej too
en dan zea-r e: ‘Zoo dan?’

Noe heb ik rooie oogn as de oondergoande zunne.
Noe veur ik met miene fietse de Breemarsweg hen en wierumme.
Noe zeuk ik dat boerderiejken, k heb t nich meer wier evundn.
Vort is noe kafee t Liepke,
vort den kachel met dat piepke.
Annie is dood, gin pulken bier
zet zee ooit nog veur miej too.
Nooit zeg zee meer: ‘Zoo dan?’

Nee, niet behouden voor de toekomst.
En jezelf, hoe behoud jij jezelf?
Fokkers weten dat wel: kinderen!
En voor nu is het vooral genieten van het leven, want:

Op nen dag WILLEM WILMINK

Op nen dag dreenk iej gin Grolsch meer…
loop iej nich meer deur de stad.
Al oew wille, al oew hartzeert
he'j dan had.

Wichter, laandskopn en steedn,
alns wa'j machtig mooi hebt vundn,
tookomstplann en verleedn
goat te grundn.

n Eenn wil zich nich oavergevn
en mut liedn töt e rust,
n aander means passeert zien leavn
onbewust.

Loa'w der nog meer eenn nemn,
gun oe nog wat zit in t gat:
veur a'j t wet kö'j niks meer hebn…
dan he'j t had.

Terug naar die e-mail:
Om het culturele aspect van onze liefhebberij meer nadruk te geven, zouden wij het bijzonder op prijs stellen (ik ben benieuwd tegen welke prijs…smek, smek, smek), als u als “stadsdichter” op uw eigen wijze de opening van deze tentoonstelling zou willen verrichten.

Ik hoop dat hierbij te hebben gedaan al blijf ik het raar vinden om iets te laten openen door een dichter, een dichter hoort te dichten, niet te openen. Maar goed, ik ben heel meegaand en verklaar de tentoonstelling voor geopend - Op naar de volgende 110 jaar! - en verklaar de opening voor gedicht.

Gedichtenwedstrijd Basisscholen Oost

2008-11-06T13:32:00.004+01:00

Dinsdag 4 november om 19.30 uur vond in de bibliotheek de finale plaats van de gedichtenwedstrijd die de Hengelose Schoolvereniging, Het Kompas, De Stiepel en de St.Janschool georganiseerd hadden.
Een deskundige jury, bestaande uit Stadsdichter Junior Emma-Sophie Ekelmans, Monique Klein van het Kunstcentrum Hengelo en Miriam Janssen van de Talentuin, koos uit zestien door de kinderen zelf voorgedragen gedichten dit mooie klankgedicht:

Tijger

Geel, bruine vacht
Groot beest
sluipt
in de jungle
gromt
gevaarlijk

De schrijver van dit gedicht, Aho Mirza van Het Kompas, ontving als prijs een prachtige collage van Monique Klein en krijgt ook nog een gezeefdrukte poster waar zijn gedicht in verwerkt is. Die posters gaan ook naar de scholen en naar de Bieb.
Ter voorbereiding van deze gedichtenwedstrijd volgden de onderbouwleerkrachten een workshop Poëzie in Beeld door Monique en de midden- en bovenbouwleerkrachten een workshop Mooie zinnen maken door Miriam.
De Stadsdichter volgde deze workshops ook en kwam tot de volgende gedichten:

Workshop 25 augustus 2008 in Het Kompas met Moniek Klein van het Kunstcentrum Hengelo

Iedereen is voorgesteld,
de bedoeling geduid,
de leden geteld,
de scholen gemixt,
de neuzen tezamen,
gedichten gefikst,
dan plannen beraamd.

’t Kompas wordt een korf
waar bijen bedrijvig
zoemen en smoezen
en roepen van; ’Héé,
waar is de Ducktape?’
en ‘Zijn er ook splitpennen?’

En de vijf dennen,
de vijf kale driepoten,
onwankelbaar als
meewerkende voorwerpen,
ontvangen de angels,
het plakband en prit,
het plastic, papier
karton en de dozen,
al wat men nu, hier,
uit heeft gekozen
om de pedagogisch
verantwoord uitgeplozen
poëzie vorm te geven.

Het duurt maar even
en in mij herkend
de Kleine Hiawatha
zijn lievelingstent
in het Indianendorp
van de verbeelding.

Schuil, kleine vriend,
in dit gedicht.

Workshop 8 september 2008 in Het Kompas met Miriam Jansen van de “De Talentuin”.

Zweep

Het bolle ponypaardje bokt
voordat het schokkend verder sjokt
over het grasomzoomde zand.

Door zweep en leidsel aangespoord
sjokt het stofopstuivend voort,
maar verlangt zo naar de kant

waar dat malse groene gras,
links en rechts op halve pas,
wacht op slaag van kies en tand.

ArtLoop

2008-11-02T09:13:00.006+01:00

1 november 2008 Ateliers ’93 Hengelo
Waar ze volgend jaar aan het werk kunnen is nu nog volstrekt onduidelijk. Maar dat ze hun huidige ateliers straks moeten verlaten, dat staat vast. En daarom nemen negen kunstenaars van stichting Ateliers’ 93 alvast afscheid van de oude hal aan ‘ t Esrein. Dat gebeurt in de vorm van een reeks exposities. De manifestatie begon met een openingsperformance. En met negen werken van negen kunstenaars. Daarna volgen er wisselexposities van steeds twee kunstenaars, tot eind november.
ArtLoop, zo heet de ode aan het gebouw waar ze sinds 1996 werken.

ArtLoop

noem het een ArtLoop
een kringloop van kunsten
een doorgaande draaiing
een kronk’ling van kunst

laat het geen strop zijn
geen slang zich kromt en
zichzelf in zijn staart bijt
maar net andersom

want de kunst moet door
een artiest moet zich uiten
vervelt als een slang
kruipt uit z’n huid
vormt een beeld naar zichzelf
keert zich binnenste buiten
geeft zich bloot en kwetsbaar
drukt ie zich uit

een schip zure app´len
de bulldozers grommen
in dit hof van Eden
waar ieder verstomt

maar de kunst moet door
een artiest moet zich uiten
vervelt als een slang
kruipt uit z’n huid
vormt een beeld naar zichzelf
keert zich binnenste buiten
geeft zich bloot en kwetsbaar
drukt ie zich uit

zie in de verte
de sloophamers rijzen
wie wijst ons de weg
naar een nieuw paradijs

Make A Difference Day

2008-11-02T09:04:00.003+01:00

1 november
Make A Difference Day (MADD) is een jaarlijks terugkerend groot landelijk evenement en levert een belangrijke bijdrage aan het imago van vrijwilligerswerk.
Dit jaar neemt Hengelo ook als stad deel aan de actie, die plaats vond op 1 november op het Schouwburgplein bij het Rabotheater.
Topfunctionarissen uit het bedrijfsleven, politici, gemeenteraadsleden, serviceclubs maar ook anderen worden op die dag gekoppeld aan een 'klus'.

Vijfde Couplet

Hengelo, oh hoe, kan ik jou vervolmaken
Door op Make A Difference Day, het verschil te maken.
Neem ik deel aan de discussie over de Wajong
Of werk ik in Hengelo niet enkel met de tong.

Make A Difference Day
Maak het verschil

Make A Difference Day:
Veiling van vier series klussen
en dan ook nog ondertussen
een discussie in ’t café
over Wajong, ja praat maar mee.
Nee, houd je maar niet stil;
meedoen maakt hier het verschil

Ja, maak het verschil.
Waar een ander tegenop ziet
waar ie zelf niet goed mee opschiet
is voor jou een peulenschil.
Wat zij zien als bittere pil
daar heb jij geen moeite mee
op deze Make A Difference Day.

Make A Difference Day:
Velen zitten hier vandaag
met heel wat klussen in hun maag.
Pik daarvan jouw graantje mee.
Help iemand uit de puree.
Sta er niet te lang bij stil.
Kies spontaan, maak het verschil.

Het vandaag gemaakt verschil
werkt ook naar de toekomst door,
opent vele deuren, hoor.
En je talent zal, eerst nog pril,
worden herkend, het was geen gril,
en vrij en willig werk je mee
vanaf de Make A Difference Day

Maar het is een Different Day
als de managers zich verrijken
en maar bonussen opstrijken
alles zien door een roze bril
en vrijwilligers bekijken
als oplossing voor de hun opgelegde bezuinigingen
en hen het werk laten doen van ontslagen professionele vakkrachten.
Ja, dat is een schril verschil.
Daar maak je geen vriendjes mee
Op deze Make A Difference Day
Daarvan val ik stil.
Dat valt niet te rijmen.

Nacht van de nacht

2008-10-27T10:26:00.002+01:00

Nacht van de Nacht 2008

Zaterdag 25 oktober is landelijk uitgeroepen tot Nacht van de Nacht 2008. Deze nacht gaat het om het belang van de duisternis voor mens en natuur. Ook de gemeente Hengelo doet op de eigen locaties en terreinen waar mogelijk het licht uit. Diverse Hengelose bedrijven hebben hun medewerking toegezegd.

Nacht van de nacht

’s avonds in het donker
in het pikkedonker, kun je beter zien
je zou denken ‘Niet!’ misschien, maar je zult het zien

stel: je bent in ’t bos
op een bospad tussen ’t mos en de wind waait zacht
het is eind oktober om een uur of half acht

pak een zaklantaarn
je kunt alleen maar staren naar wat is verlicht
heel de rest lijkt of je kijkt met je ogen dicht

als je zo dan rondstapt
zie je bij elke voetstap: takken, gras of grint
van het landschap zie je niets, want je bent verblind

enkel waar jij je lantaarn
naar laat gaan, daar zie je iets
tot niet ver bij je vandaan, want verder zie je niets

neem een wijs besluit
doe je lampje maar eens uit en laat je ogen wennen
in het duister om je heen zul je steeds meer herkennen

ginder in de verte
zie je silhouetten van een bomenrij
je ziet zelfs nog koeien kauwen in de donkere wei

kijk je dan naar boven
je hoofd ver achterover, je valt haast omver
zie je door het loverdak af en toe een ster

leek de hemel eerst nog zwart
nu lijkt het een heel apart soort van donkerblauw
en steeds meer, steeds meer, steeds meer sterren zie je nou

kijk je weer naar beneden
zie je het platgetreden gras en dode blaren
alles wat dit bos je biedt kun je nu ontwaren

nog een wonder is geschied
je gelooft het misschien niet maar je kunt beter horen
nu je makkelijker kunt zien spits je vanzelf je oren

elke ritsel elk geluid
van dichtbij of ver vooruit weet je nu te plaatsen
je hoort zelfs de verste echo’s tussen bomen kaatsen

hoor die ijselijke kreet
of iemand helse pijnen leed hier midden in de nacht
’t is de uil die roept je toe: ìk ben hier op jacht!

Wedstrijd

In het kader van de Nacht van de Nacht 2008 schreef de gemeente een verhalenwedstrijd uit voor de jeugd van tien tot veertien jaar. Het thema: Wie schrijft het meest duistere natuurverhaal?
Uit de vele inzendingen heeft de deskundige jury, bestaande uit onder andere burgemeester Frank Kerckhaert en stadsdichter Fred van de Ven, het verhaal van Jennifer Goëken met de titel ‘Het duistere figuur in het bos’ uitgekozen als beste verhaal.
Het verhaal handelt over een eenzame boswachter en een professor die besluiten een bijzonder dier te gaan maken. Het begint met een ei. Maar dan loopt het uit de hand en lijkt het ei een eigen leven te gaan leiden….
Het oordeel van de jury: spannend, met vaart geschreven, vol fantasie en met verrassende wendingen.

In de spotlight

Jennifer mocht tijdens de Nacht van de Nacht op 25 oktober zelf twintig mensen uitnodigen in het Centrum voor Natuur- en Milieucommunicatie aan de van Alphenstraat. In een verduisterd zaaltje mocht Jennifer haar verhaal aan haar gasten voorlezen, met één spotje op zich gericht.

Hamam 2

2008-10-18T10:30:00.002+02:00

Hamam 2

’t Oude badhuis is versjachert
aan het woonconglomeraat.
Maar Müfides plan dat lag er,
zie hoe dat in rook opgaat?

’t Lijkt of ´t Synagogepand en
een Hamam goed samenpast,
waarna Hengelo haar handen
dichtknijpt en in onschuld wast.

Ondernemersavond 8 -10-2008

2008-10-09T00:43:00.005+02:00

Het Vijfde Couplet bij de Ondernemersavond 8 oktober 2008

Hengelo, o hoe breng jij alle stemmen samen
om in je hart, je binnenstad, je plannen te beramen?
Locher, Faber, VSH, zij klinken luid genoeg
maar wie niet komt uit Hengelo, hoe klinkt die in de kroeg?

Oftewel: Wie van buiten Hengelo komt, waar komt die voor en kan die vinden wat ie zoekt? En neemt die dan tevreden nog een afzakkertje?
Hengelo heeft altijd een bijzondere plaats in genomen binnen Twente. Wat er nodig was voor de fabrieken van de steden rondom werd geleverd door Hengelo; machines, elektriciteit, schakelkasten, te veel om op te noemen, ja, zelfs zout. Er werd hard gewerkt in heel Twente, maar als men rustte dan zat men zelfs op trijp uit Hengelo. Wij zijn die regionale functie een beetje uit het oog verloren, terwijl veel ervan nog aanwezig is. Die functie versterken zou Hengelo versterken en daarmee heel Twente.
We kennen allemaal de term ‘Omfietswijn’, dat is dus een wijn waarvan het de moeite waard is om ‘om te fietsen’.
Wat heeft de binnenstad van Hengelo dat de moeite waard is om vanuit heel de regio even ‘om te fietsen’. Iets dat elders dus niet of nauwelijks aangeboden wordt.
Elzinga Kousen bijvoorbeeld.
Of grammofoonplatenzaak Popeye.
Slager Snijders met omfiets hausmacher.
Zijn buurman Gameshop Twente, een eigentijdse topzaak.
Lunchroom Kolste met zijn wisselende tentoonstellingen en broodjes met aandacht.
Dat soort kleine, speciale zaakjes maakt Hengelo groot, daar kunnen we er nog wel wat van gebruiken.
V&D is leuk, dat trek veel volk, maar is niet echt knus. HEMA wel, als vanouds, maar Trekpleister, Kruidvat, Etos, DA, Marskramer, Blokker, Zeeman, Wibra…
Moet dat echt in de binnenstad? Zijn die niet in de wijkwinkelcentra beter op hun plek?
Om nog maar te zwijgen over telefoonwinkels, makelaars en hypothekers.
Ja, zeker, de hypotheker!

Zoals in de meeste steden is ook de binnenstad van Hengelo is een soort vesting. Dat merk je als je er door wandelt. Je voelt je er beschermd, al is het niet altijd knus te noemen. Andere steden, die hun historische opbouw grotendeels behouden hebben, zoals Zwolle, Deventer of Enschede hebben die knusheid wel met die kleine kromme straatjes met daarin bijzondere winkeltjes die die knusheid benadrukken. Je kunt er heerlijk dwalen en eigenlijk niet verdwalen. Dat zijn binnensteden die je passen als een vingerhandschoen. Bij de Hengelose binnenstad heb ik vaak het gevoel dat ik als klein jongetje had als ik in mijn vaders kaplaarzen rondstapte, op zijn best past het her en der als een wollen winterwant. Toch best comfortabel.
Maar als je iets te ver doorstapt dan treed je buiten de vesting en dan heb je het gevoel of je de bescherming kwijt bent en dan wil je het liefst omkeren, de vesting weer in.
Wie maar even tussen V&D en Jac Hensen richting Marskant doorloopt, wordt overvallen door dat gevoel. En als je al niet door dat gevoel teruggedreven wordt, dan even later toch door de tocht, die gure wind die daar buiten de vesting heerst.
Dus terug de Brinkstraat in, de markt op, van waar je de drie torens aanschouwt:
- de stadhuistoren, symbool van de bestuurlijke macht
- de toren van de Lambertusbasiliek, symbool van de kerkelijke macht
- en pal voor je neus de Brinktoren, symbool van economische macht
Of gaat het in dit geval om onmacht? Symbool van leegstand zul je bedoelen. De moderne tijd bleef er stilstaan en werd dus maar verwijderd, net als het windvaantje van Pier van Dijk, verwijderd en verdwenen, op schaamteloze wijze kwijtgeraakt. Sommigen zeggen dat hij een lange neus trok naar de steden en dorpen om Hengelo, maar hij deed niets anders dan ons manen:

Hengelerweendheantjen:

De zunne in n nekn
zee ik nen reagnboogn
oaver n A1

Waagns jaagt
in verscheadne kluurn
met nen grootn boogn
um Hengel hen

Der kump miej n skoer

Ja, er staat ons nog heel wat te wachten.
Als je nu langs die Brinktoren loopt dan kun je de wind horen gieren door zijn gebinten en als je goed luistert kun de geest van dat Hengelerweendheantjen horen die daar zingt:

Hengeler Weend

Wat weait onmeunig um de klös
zo koald dat oe de neus bevrös,
wat maakt oen oogn stekebleend
dat is de oostnweend.
En ok dee weend oet t verre noordn
en oet t zuudn giert um de oorn
en alns wat oet t westn komt
is zobiezo verdomd!

De alderlekkerste weend is Hengeler weend,
Hengeler, Hengeler weend.
Woar o'j oe ok in dit Twentse laandskop beveendt,
aait roek iej Hengeler weend.

Hengeler weend weait oe aait in de rugge
of iej noe hen goat of goa'j ok terugge.
De alderlekkerste weend is Hengeler weend
Dee weend weait aait van oe of!

4 Oktober Dierendag

2008-10-04T10:57:00.003+02:00

4 Oktober Dierendag

Vandaag geef ik schouderklopjes
aan mezelf; ik ben diervrij!
Diep in mij schiet iemand propjes.
Dat doet dus het beest in mij.

Grijp ik naar het blik met hopjes
wrijft mijn wreef en deukt mijn dij,
geeft het beest een poot en kopjes,
spint en kwijlt en kwispelt blij.

Stadsdichter Junior 3

2008-10-02T14:08:00.007+02:00

Donderdag 2 oktober 2008
Eva wint de publieksprijs
Het publiek mocht ook een winnaar uitkiezen. Het werd Eva Heymans met haar mooie ronde gedicht 'Weekboek Hengelo'

WEEKBOEK HENGELO

Ik fiets naar huis.
Dezelfde weg.
Van school, kunstwerk, Swafert-vijver,
Naar de Kasbah, thuis.

Maandag:
De Kasbah is mijn woonterrein.
Rode daken, gele palen.
Hier is spelen ontzettend fijn.
De eerste keer zal je hier verdwalen.

Dinsdag:
Mijn pianoles is vandaag.
En in 't Tuindorp woont mijn leraar.
Bij 't Tuindorpbad zwem ik graag.
Maar erheen fietsen is zo zwaar.

Woensdag:
Woensdag is een winkeldag.
Met mam gezellig naar de stad.
IJsje eten bij van der Poel.
En kleren kopen, een stuk of wat.

Donderdag:
Bij de bieb boeken halen.
en even zitten bij 't café.
En bij die boeiende verhalen
kan je genieten van een kopje thee.

Vrijdag:
Bij 't Heim zien we techniek.
Je kan ook zelf wat maken.
Machines kijken uit een oude fabriek.
Sommige mag je zelfs aanraken.

Zaterdag:
Een concert in de Waterstaatskerk.
Het is van de Muziekschool.
Dat muziekstuk kostte veel oefenwerk.
En Beethoven is hun idool.

Zondag:
Zondag beetje rusten thuis.
Want zo'n week is zwaar.
Lekker hangen voor de buis.
Want deze week is klaar.

Ik fiets naar school.
dezelfde weg.
De Kasbah, Swafert-vijver, kunstwerk,
Naar school, eindelijk.

Stadsdichter Junior 2

2008-10-02T13:52:00.009+02:00

Bron: TC Tubantia donderdag 2 oktober 2008
Emma-Sophie dicht het allermooist
HENGELO – Emma-Sophie Ekelmans, eerstejaars van scholengemeenschap De Grundel, is gisteravond gekozen tot Stadsdichter Junior van Hengelo. Met een gedicht waarin ze haar licht laat schijnen op de Lambertusbasiliek, de markt, Pink Floyd en de kermis wist ze de jury, bestaande uit stadsdichter sr. Fred van de Ven, rapper Lloyd Terborg en Herna Wielink, docent aan de Annie MG Schmidtschool, te overtuigen van haar dichtkunst. Emma-Sophie mag het komend jaar deze titel dragen en samen met Van de Ven diverse optredens geven. Uit handen van burgemeester Frank Kerckhaert kreeg de scholiere een vulpen en een speciale trofee. Voor de overige negen genomineerden waren er boekenbonnen. Een veelbelovend optreden kwam van Yvette Boxelaar van de Wilbertschool. Zij droeg als enige van de tien deelnemers het gedicht uit haar hoofd voor. Belangrijke strofe uit haar gedicht: ‘ In Hengelo is niets verplicht, alleen stoppen voor een stoplicht’.
Stadsdichter Fred van de Ven begon de avond in de bibliotheek met een aantal waarschuwingen. „ Dichten is ongezond”, zo zei hij. Als voorbeelden noemde hij ‘de lege lijntjesvrees, rijmdrang en handpalmklammigheid’ (lees het hele betoog onderaan dit bericht. FvdV). De juniorstadsdichter moest volgens hem vooral dapper zijn. Daarom plaatste hij een zeepkist, verstevigd met plank, op het podium waar alle dichters tijdens hun voordracht op mochten staan.

Een blije Emma-Sophie, gekozen tot juniorstadsdichter van Hengelo. foto Christian van der Meij

Hengelo.

Een bezoek aan onze stad Hengelo,
Dat is altijd weer een cadeau,
Zonder inpakpapier of een strik,
Nee, gewoon een bijzonder mooie aanblik.

De kerk met zijn heilige kruis.
Dat is echt een thuis,
Of je gelovig bent of niet,
Het is de Lambertus die je graag weer ziet.

De markt is een gezellige plek in de stad.
Voor appels en peren en vis.
Voor Pink Floyd en de kermis.
Op de catwalk met nieuwe kleren op pad.

Tussen Regge en Dinkel,
Geen mooiere plaats,
Voor de Brink en het gewinkel,
En een rondje op de schaats.

Ben je er eenmaal geboren,
Wil je er altijd bij blijven horen.

Wie heeft dit geschreven?
Wie heeft dit gedaan?
Emma-Sophie dat is mijn naam!

De burgemeester maakte door het voorlezen van een Vijfde Couplet bekend wie de winnaar was.

Vijfde Couplet Stadsdichter Junior

Hengelo, o hoe laat jij je bezingen.
Ja, door zo’n oude kraai als Fred, maar dat is toch geen zingen?
Nee, voor een frisse jubeltoon staat ‘Junior’ paraat.
Een titel die in Hengelo naar Emma-Sophie gaat.

Het betoog dat Fred hield voor aanvang ging als volgt:

Dichten.

Oh, oh, oh, pas toch op met dichten!
Ik heb het aan den lijve ondervonden;
Dichten is ongezond, doe het dus niet.
Wie zich inlaat met dichten
loopt grote risico’s.

Ja, het begint meestal onschuldig,
zoals bij zoveel dingen,
maar voor je het weet
ben je in volle hevigheid
aan het dichten verslingerd
en ben je eenmaal aan het dichten,
dan blijf je aan het dichten
en dan is er meestal
geen weg meer terug.

Wie is niet ooit begonnen met;
“Hallo meneer de koekepeer”?
Wie vanaf dat moment
niet kreeg ingeprent
op te houden met die flauwekul,
al dan niet met goedbedoelde slaag,
kan het in zijn
- of haar -
verdere leven wel schudden.

Ongemerkt sluipt dat gif,
dat door sommigen
een gave wordt genoemd,
binnen bij de ogenschijnlijk
blanke ziel
en brengt daar een verrotting te weeg
die zijn weerga niet kent.

En bij die “weerga niet kennen”,
bij dat “niet van keren weten”
wrikt hem de schoen
en komen de voetangels
aan het licht.
Oh, hoe lichtvoetig
begeeft men zich op het dichterspad.

En wie zou er nou Stadsdichter Junior willen worden?
Wie stelt zich willens en wetens kandidaat
en neemt daarmee het risico
om een hele zwik akelige kwalen op te lopen, zoals;
lege-lijntjes-vrees
dat via blanco-angst verwordt tot tabula-rasa-allergie,
rijmdwang dat leidt tot poëziepest
en versvoetverschimmeling leidt tot kadansdoofheid.
Dan heb je nog ballade- en sonnettenverhaspeling
door bombast en sarcasme.
Grote kans dat versvervuiling optreedt bij woordblindheid.
Handpalmklammigheid
en schrijfkramp
zullen leiden tot potloodrot en puntbreuk.
Daar is geen slijpen aan.
Pennekontenbijtreacties leveren knaagslijtage op aan het gebit.
Ze roepen je na; “Doe je mond eens, dichter!”

Om nog maar te zwijgen van het spreken in het openbaar,
zeker weten dat je dan onzeker bent,
dus niet blozen, vooral nooit blozen,
want dan gelooft niemand je meer.
Nee, en je moet vriendelijk zijn
en aardig blijven vóór,
maar vooral ook ná een optreden
tegen al die mensen
die je komen zeggen dat ze zo genoten hebben
en dat je het zo goed gedaan hebt,
terwijl jij niets liever zou willen
dan in een stil donker kamertje
de in je hoofd nog nagalmende versprekingen overschreeuwen:
“Woehaaaaaa!”

Ja, wie Stadsdichter Junior wil worden moet vooral dapper zijn
en zich niets aantrekken van opmerkingen als:
“Wat weet zo’n jong persoon nou helemaal van Hengelo?”

De Stadsdichter Junior is Hengeloër
en laat dat weten,
frank en vrij.

Stadsdichter Junior

2008-09-30T12:02:00.006+02:00

Morgen 1 oktober om 18.00 uur vindt in de Bibliotheek Hengelo Beursplein in samenwerking met de Gemeente Hengelo en Boekhandel Broekhuis de verkiezing plaats van de Stadsdichter Junior van Hengelo.

Stadsdichter Junior

‘t Is eenzaam om in Hengelo
de Stadsdichter te zijn.
Dus ik zoek een passend maatje,
niet te groot en niet te klein.

’t Liefst een van de basisschool
uit groep zes of zeven, acht.
‘k Ben benieuwd: Welk kandidaatje
wint hier de talentenjacht.

Anthoniusstraat 13 september 2008

2008-09-13T14:21:00.002+02:00

Anthoniusstraat 30 jaar woonerf
13 september 2008

Er is een feestje aan de gang.
Men roept “Hoera, driewerf!”
Al is de straat dan niet zo lang
men viert dat hij al lang bestaat;
eerst vijfenzeventig jaar als straat,
nu dertig jaar als erf.

Die heilige uit Padua
gaf die de weg zijn naam?
Welnee, want daarin zit geen H.
Je vindt hier in dit stratenplan
namen van de gewone man.
Niet één van grote faam.

Toch leverde die heiligman
hier nu en dan een streek.
Was je iets kwijt, je sprak hem an:
“Antonius, ach lieve Sint,
maak dat ik mijn fiets weer vind.”
Je vond hem, in de beek!

En ook bescherming bood die Sint:
aan wie hier ging en voorts
aan alleenstaand vrouw met kind,
verliefden en de arme stakkers,
het huwelijk en de warme bakkers
en tegen pest en koorts.

De arme stakkers zijn verhuisd,
de warme bakkers koud,
de koorts gezakt, de pest gekuist.
De reizigers zijn voort gegaan,
soms kwam iemand alleen te staan,
verliefden zijn getrouwd.

Als allereerste van het land
werd deze straat een erf.
Maar… wat er volgt is interessant:
Men vond bescherming bij elkaar!
En dàt viert men ieder jaar
met een “Hoera, driewerf!”

Ja, driewerf: Hoera, hoera, hoera!
Voor de Anthoniusstraat.

appendix:

‘k Hoop da’k dit feestje niet bederf
als ik hierbij verklaar:
Met deze straat, met dit woonerf
heeft Sint Antonius niets van doen.
Maar ik kijk toch voor goed fatsoen;
staat mijn fiets nog daar?

Hengelo herrezen 11 september 2008

2008-09-11T14:16:00.004+02:00

Bij de opening van de tentoonstelling in het Historisch Museum Hengelo
11 september 2008

Hengelo herrezen 1958 – 2008

Er was zoveel te zien.
De binnenstad was mooi versierd
en alle kroegen waren los
men schonk er lang, dat werd gevierd,
maar ik was nog te klein.
Mij duizelde het door de pracht
en praal op ’t nieuwe plein.

Soms was er stroom, soms niet.
De opgewekte orgeldeun
vertraagde tot een droevig lied
waarna de stem weer aanjoeg,
zich joelend weer verhief.
Eén had plezier in dit van piere-
tot mankementgeluid:
Vrouw Kolste deed op zolder
steeds de stekker in en uit.
En elders in de stad,
waar de zekeringen braken,
deden elektriciens
en Hazemeyer goeie zaken.

Wat mij nog wel het allermeest
kon boeien van het festijn
dat was “The Great Berny”-show
op het KWFterrein.

Daar stond een hele hoge paal
met staalkabels geschoord
vanaf de top liep één heel ver
tot bijna bij het spoor.

Een motor stond, op blote velgen,
dat was een vreemd gezicht,
op die draad. Daaronder zat
- als contragewicht -
een schaars geklede dame
op een soort trapeze.
Zij leek van lichte zeden
en niks dan zwaaien deed ze.
Luid knetterend is het hele ding
naar boven toe gereden
en minder knetterend gleed het
daarna weer naar beneden.
Hoe vaak hij ook naar boven reed,
nooit kwam hij tot de paal.
Dat stelde mij teleur, ik wist:
het is vooral kabaal.

Ja, Hengelo herrees
en na vijftig jaren blijkt;
het heeft, net als die motor toen,
de top nog niet bereikt.

Inburgeringsagenda Hengelo 27 augustus 2008

2008-08-27T13:35:00.003+02:00

Op woensdagmiddag 27 augustus 2008 vindt om 14:30 uur in de Burgerzaal van het Stadhuis te Hengelo de presentatie plaats van de ‘Inburgeringsagenda Hengelo’

Vijfde Couplet

Hengelo, o hoe ontvang jij nieuwe Nederlanders?
Jij weet; het recht op inburgering kent o zoveel meanders.
Wie wankele eerste schreden zet op ’t Hengelo’s plavuis
die vindt bij jou, oh Hengelo, een Steunpunt in ’t Stadhuis.

Taal

Toen ik een klein jongetje was kreeg ik de taal als het ware met de paplepel ingegoten. Nederlands, mijn moedertaal, leerde ik thuis en later op school en het Twents dat ik spreek leerde ik op straat.
Ik weet nog, ik zal een jaar of vijf geweest zijn, dat een grote jongen mij eens staande hield voorin onze straat. Hij keek streng en vroeg; “Woar bi’j van en woar won iej?” (Tot welke familie behoor jij en waar woon jij?) Dan antwoordde ik; “Freddie van de Ven, Kortenaerstraat 55, Hengelo, O, en jij zit op de pispo!” en dan rende ik hard naar huis.
Hij had daar wel schik in, want hij kwam mij niet na.
Ik had vooral schrik in de benen.
Communiceren is belangrijk, net als hardlopen.
Ik had een keer een dubbeltje, een muntje van tien cent, om een ijsje van te kopen. De ijscoman hielp een man voor mij aan twee ijsjes van een dubbeltje. Toen ik aan de beurt was zei ik; “Dat wil ik ook, twéé ijsjes van een dubbeltje”, en legde mijn dubbeltje op de ijscokar, waar ik net bij kon.
‘Nee, dat kan niet,” zei de ijscoman, “voor één dubbeltje krijg je maar één ijsje.”
“Maar die meneer kreeg dat wel.”
“Die meneer had twee dubbeltjes.”
Tsja, dat had ik niet gezien want ik was nog te klein, maar ik vond het zeer onterecht en diep teleurgesteld liep ik met mijn ene ijsje naar huis.
Communiceren moet je leren, net als rekenen en teleurstellingen verwerken.
Later leerde ik dat je met taal beelden kunt oproepen, hele werelden kunt bouwen net zoals we dat vroeger deden met de blokkendoos.

Blokkendoos

Taal is de blokkendoos
waar ik mijn huis van bouw.
Ik richt het in met mijn muziek.
Als je een keertje
wilt komen logeren,
luister dan naar dit lied.

Wees voorzichtig als je binnenkomt,
gooi niet met de deuren,
pak een stoel en sluit aan in de kring.
’t Is hier knus en gezellig
dus laat je verwarmen
door de zon door het raam dat ik zing.

Ik heb blokken genoeg,
mooi gekleurde, mooi gevlekte.
Als ik de tijd er maar voor had,
dan was de aarde een appel
zonder rotte plekken
met aan ‘t steeltje een onbespoten blad.

Wees voorzichtig als je binnenkomt,
gooi niet met de deuren,
pak een stoel en sluit aan in de kring.
Maar schuif niet met het kleed,
waar dit huis op gebouwd is,
want dan stort heel mijn wereld in.